Ενθρόνιση με πολλά μηνύματα

Την αξία της εποπτείας αντικαθιστά χίλιες λέξεις και αυτό επιβεβαιώθηκε σήμερα όταν παρηκολούθησα απ' ευθείας από τη Βηρυτό του Λιβάνου την ενθρόνιση του νέου πατριάρχη Αντιοχείας Ιωάννη του δέκατου, μέσω του διεθνούς εμβέλειας Μαρωνίτικου τηλεοπτικού καναλιού Tele-Lymiére Nursat, που εκπέμπει από τη Βηρυτό και λειτουργεί πάντα μέσα στο οικουμενικό πνεύμα. Ο Θρόνος της Αντιόχειας, πρώτος στον καθορισμό της χριστιανικής ταυτότητος κατά την ιστορική πορεία του είχε τον μεγαλύτερο μερισμό της αποστολικής κληρονομίας του. Απόδειξη είναι ότι από τον 6ον αιώνα εκείνοι που αποστάτησαν απ' αυτόν διεκδίκησαν και μέρος του αρχικού ελληνορθοδόξου πυρήνα του, κυρίως για εκκλησιαστικούς ή φυλετικούς λόγους και έτσι σήμερα υπάρχουν πλείονες του ενός «πατριαρχίες Αντιοχείας». Όμως η Καθέδρα του «Πρώτου» της Αντιοχείας για να αποφύγει τον στραγγαλισμό του από Αιγύπτιους ισλαμιστές κατακτητές της πόλεώς του αναγκάστηκε στα τέλη του14ου αιώνα (1375-1386) να εγκαταλείψει την κοιτίδα της Μεγάλης Θεουπόλεως και να μετακινηθεί στη Δαμασκό.

Προ μηνός, ο παλαίφατος αυτός Θεσμός, που επανειλημμένα στηρίχθηκε και ανανεώθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο ανανέωσε εξ ιδίων την αρχαία διαδοχή του με ένα ελληνομαθέστατο Αγιοπαυλίτη Σύρο ιεράρχη, διδάκτορα της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης, για να υπενθυμίζει και πάλι ότι η παρά τον Ορόντην ποταμό παλαιά αφετηρία του, που τώρα κατέχεται από τους Τούρκου,ς ήταν αι «Αθήναι της Ανατολής».

Την περασμένη Κυριακή, στον περίλαμπρο ναό του Τιμίου Σταυρού της Δαμασκού,τελέστηκε από την Αντιοχειανή ιεραρχία η «πρώτη» ενθρόνιση του νέου Πατριάρχη. Η σημερινή ενθρόνιση στον Λίβανο, στην οποία παρέστησαν αντιπροσωπείες Ορθοδόξων Εκκλησιών και εκπρόσωποι Ορθοδόξων Κρατών, έγινε επειδή στη Συρία, ως γνωστόν, επικρατεί εμφυλιοπολεμική ατμόσφαιρα που φθάνει και στις συνοικίες της Δαμασκού. Να σημειωθεί ότι στον ειρηνικό, σήμερα, Λίβανο η τοπική Εκκλησία του δεν «συμμεταβλήθει» με την νέα κρατική υπόσταση για να μή διασπαστεί η ενότητα του ομογενούς λαού του, όπως δυστυχώς έγινε στη χώρα μας το 1833, για να ακολουθήσει μετά 90 χρόνια (1923) η Έξοδος όλων των Ρωμιών από την Μικρασιατική πατρίδα τους και ευτυχώς που έμειναν στον Νότο οι λίγοι αραβόφωνοι Ρωμιοί του Αντιοχειανού Πατριαρχείου.

Η «Ενθρόνιση»στη Δαμασκό άρχισε και τελείωσε μέσα σε αυστηρά εκκλησιαστικά πλαίσια. Δεν ανάμενε το «Διάταγμα» και την «Διαβεβαίωση» ενώπιον του εκπροσώπου της Πολιτείας για να ενεργοποιήσει την κανονική απόφανση της τοπικής Ιεραρχίας, όπως συμβαίνει στην «επικρατούσα θρησκεία» της Ελλάδος,δηλωτική του ασφυκτικού εναγκαλισμού του κράτους προς ευτελισμό της αρχιερωσύνης. Τα Τυπικά όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών και των παλαίφατων αποκεκομμένων διατηρούν σχεδόν ακέραιο το σύνολον της αποστολικής τάξεως για το μυστήριο της ιερωσύνης και συνδέουν την τέλεση της «Ενθρονίσεως»σε συνάρτηση με το ιερό συλλείτουργο της Θείας Ευχαριστίας. Η εγκατάστασή του νέου «οικείου ιεράρχη» γίνεται στο Ιερό Βήμα, όπου και το ιερώτατο σύμβολο μετά την Αγία Τράπεζα του καθεδρικού ναού, η «Άνω Καθέδρα» η οποία και παραμένει απαραβίαστη από άλλον επίσκοπο περιφρουρούμενη με την κανονική άδεια του κυριάρχη για να λειτουργήσει φιλοξενούμενος ιεράρχης, το λεγόμενο: «Δίχα μέντοι»,.

Στη Δαμασκό – όπως και σήμερα στη Βηρυτό - η ανάδειξη του «Πρώτου» της Αντιόχειας επικυρώθηκε παρουσία της Ιεραρχίας, του κλήρου και του λαού του Θρόνου με «Ευχαριστιακό τέλεσμα»! Κατ' αρχάς ο εκλεγμένος Πατριάρχης ως ο Προεστώς της Ιεραρχίας του μιτροφορούσε κατά την Φαναριωτική τάξη, ενώ οι ιεράρχες συλλειτούργησαν με το επανωκαλύμμαυχο. Οι συναπτές και οι εκφωνήσεις ήταν πολύγλωσσες και κατά τον Τρισάγιον ο νέος Πατριάρχης άντλησε τη χάρι της πρώτης του ευλογίας από το προκείμενο στην Αγία Τράπεζα Ιερό Ευαγγέλιο που συμβόλιζε τον «Σωματικό Χριστό», ψελλίζοντας όρους των Οικουμενικών Συνόδων.Την ευλογία αυτή την μετέδωσε στον κλήρο και στο λαό της νέας του Αμπέλου και όταν ανήλθε στην «Άνω Καθέδρας» επίσημα το πρώτο «φημίζεται» από την Ιεραρχία, τον κλήρο και τον λαό του ως ο κανονικός «Πρώτος» του Αντιοχειανού Θρόνου και προκάθεται του «Συνθρόνου» του.

Κατά την μνημόνευση της μεγάλης Εισόδου όλοι οι Αντιοχειανοί αρχιερείς εμνημόνευσαν τον Πατριάρχη τους, κάτι που επανέλαβαν και στο «Εν Πρώτοις». Μετά την Απόλυση του συλλείτουργου και παρουσία του Πρωθυπουργού και του προέδρου της Βουλής της Συρίας διεξήχθη και ηΕνθρόνιση. Ο μητροπολίτης Όρου Λιβάνου Γεώργιος Κόδρ προσφώνησε εκ μέρους όλης της Ιεραρχίας του, ενεχείρισε την ποιμαντορική ράβδο ως νέου Πατριάρχη και ακολούθησε εκ μέρους των λοιπών Ορθοδόξων ο εκπρόσωπος της Εκκλησίας Βουλγαρίας σε άψογα ελληνικά που εξέπληξαν, και στη συνέχεια εκ μέρους του Αγίου Όρους και της μονής της μετανοίας του ο γέρων καθηγούμενος Αγίου Παύλου και πνευματικός του Αρχιμ.Παρθένιος, που συνεκίνησε και μετά ο ενθουσιώδης πατριάρχης των Μελχιτών Γρηγόριος Γ΄ Λαχάμ, ο πατριάρχης των Μαρωνιτών καρδινάλιος Μπεσάρα Μπούτρος Ράϊ, ο νούτσιος του Πάπα στη Συρία, που θερμά χειροκροτήθηκαν και οι εκπρόσωποι των Συρορθοδόξων, των Αρμενίων, Κοπτών και άλλων. Η τελετή έληξε με τον Πολυχρονισμόν του Πατριάρχη Ιωάννη και τα συγχαρητήρια των προσκληθέντων και των επισήμων μέσα σε ιαχές του κλήρου και του λαού.

Σήμερα στον μεγαλοπρεπή καθεδρικό ναό του Αγίου Νικολάου της Βηρυτού πραγματοποιήθηκε πατριαρχικό συλλείτουργο με την συμμετοχή αντιπροσώπων όλων σχεδόν των Όρθοδόξων Εκκλησιών και μελών της Αντιοχειανής Ιεραρχίας. Μέσα στον κατάμεστο ναό πραγματοποιήθηκε μια πρωτοφανής σύναξη που έδειξε το δυναμικό της Χριστιανοσύνης στη Μέση Ανατολή. Ο πολυμελής χορός των ψαλτών έψαλλε με βυζαντινό μέλος ελληνικά και αραβικά τους λειτουργικούς ύμνους με επιτυχία που εντυπωσίασε τους συνελθόντες οι οποίοι μετά προσοχής παρακολουθούσαν τα τελούμενα από πολύγλωσσο λειτουργικό έντυπο. Τον Μακαριώτατο Ιωάννη περιέβαλαν δύο Προκαθήμενοι: ο Κύπρου Χρυσόστομος και ο Τσεχίας Χριστοφόρος και αντιπρόσωποι εκ Κωνσταντινουπόλεως ο Γαλλίας Εμμανουήλ,εκ της Αλεξάνδρειας ο Λεοντοπόλεως Γαβριήλ, εκ της Αντιοχείας ο Βηρυτού Ηλίας,εκ των Ιεροσολύμων ο Κωνσταντίνης Αρίσταρχος, εκ της Ρωσίας ο Βολοκολάμσκ Ιλαρίων, εκ της Εκκλησίας της Ελλάδος ο Πολυανής και Κιλκισίου Εμμανουήλ καθώς και πλήθος ορθοδόξων αρχιερέων μεταξύ των οποίων εκ του Οικουμενικού Θρόνου ο Ιεραπύτνης Ευγένιος και ο Προύσης Ελπιδοφόρος, και εκ της Ελλαδικής Εκκλησίας ο Βεροίας Παντελεήμων, ο Ναυπάκτου Ιερόθεος και άλλοι. Από την πλευρά των ετεροδόξων ήταν ο γέρων Συροορθόδος Πατριάρχης, ο Αρμένιος πατριάρχης Κιλικίας,ο εκπρόσωπος του Πάπα, καρδινάλιος Κώχ και όλοι οι λεγόμενοι «ενωτικοί» πατριάρχες«Αντιοχείας», ο Συροκαθολικός, ο Χαλδαίος, ο Μαρωνίτης, ο Μελχίτης :και πλήθος άλλων ομοδόξων και ετεροδόξων ιεραρχών. Εντυπωσίασε ο ψελλισμός στα αραβικά απ'όλους τους εκκλησιαζόμενους του «Πιστεύω» και του «Πάτερ Ημών»σαν μία εκ καρδίας συμπροσευχή κάτι που συνέχει από χρόνια τους χριστιανούς της Μέσης Ανατολής και το οποίο είναι σχεδόν αδιανόητο για τον ελλαδικὀ Ανθενωτισμόπου από βραδύνοια δεν μπορεί να κατανοήσει ακόμα πώς και γιατί συντάχθηκε εκεί το γνωστό κείμενο του Μπελεμεντίου.

Και το πανηγυρικό Πανορθόδοξο συλλείτουργο έληξε σεμνά μετά την Απόλυση με προσφώνηση στα αραβικά του πατριάρχη Αντιοχείας Ιωάννη Ι΄ με βαρυσήμαντες σκέψεις για την αξία της πατριαρχίας για την καταλλαγή στην Εκκλησία και για την ειρήνη στα κράτη καιστους λαούς της Μέσης Ανατολής που καταχειροκροτήθηκε από τον πρόεδρο του Λιβάνου και όλους τους παριστάμενους. Μιλώντας στη γαλλική γλώσσα ευχαρίστησε τους παρόντες εκκλησιαστικούς και πολιτικούς άρχοντες, τους διπλωματικούς εκπροσώπους καθώς και τον εκπρόσωπο της ελληνικής κυβερνήσεως, υφυπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας Κων. Τσιάρα, ενώ ο χορός επισφράγισε την τελετή με τον «Πολυχρονισμό»του Πατριάρχη.

Του πατριάρχη Αντιοχείας Ιωάννου ευλογημένα και πολλά τα έτη.

Α.Π.

http://www.amen.gr/article12504