ΕΚΠΟΜΠΗ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ

 

Κύριε Διευθυντά,

Παρά την από τηλοψίας διαβεβαίωσή του ότι η εξέταση του «σκανδάλου του Βατοπεδίου της Κρήτης» θα συνεχιζόταν, ο κ. Χατζηνικολάου σταμάτησε την τηλεοπτική παρουσίαη του θέματος αφήνοντας μετέωρα ερωτήματα και εντυπώσεις.  Συνέπεια αυτού είναι το κοινό  να έχει επηρεαστεί από τα όσα ακούστηκαν στις δύο εκπομπές που αφιερώθηκαν στη Μονή Τοπλού,  όπου και η παρουσίαση υπήρξε εμφανώς μονόπλευρη και συχνά συκοφαντική και οι ελάχιστοι εκπρόσωποι της Μονής δεν είχαν ούτε το χρόνο ούτε τη δυνατότητα να απαντήσουν σε όσα ανακριβή και συκοφαντικά προεβλήθησαν ή ελέχθησαν.

Είναι σίγουρο ότι η Μονή Τοπλού, ο Ηγούμενος Φιλόθεος και το Ιδρυμα Παναγία Ακρωτηριανή βρέθηκαν στη θέση του κατηγορουμένου δεχόμενοι άδικες επιθέσεις πανταχόθεν.
Ως εκπροσωπείσας στη συζήτηση τους «κατηγορουμένους», φρονώ ότι στοιχειώδης αμεροληψία επέβαλε να μου δοθεί ο χρόνος και η άνεση να απαντήσω εφ’όλων των θεμάτων που προεβλήθησαν. Αφού κάτι τέτοιο ούτε έγινε ούτε, ως φαίνεται,  πρόκειται να γίνει, καταφεύγω στη φιλοξενία της εφημερίδας σας ώστε να ακουσθεί και η άλλη πλευρά («altera pars»).

1ον.  ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΚΟ
Είναι άδικο, για να μην πω απαράδεκτο, να αμφισβητείται το δικαίωμα ιδιοκτησίας της Μονής Τοπλού. Για το δικαίωμα αυτό έχουν αποφανθεί αμετακλήτως τα Ελληνικά Δικαστήρια. Αν αρχίσουμε με σοφιστείες, κακοήθειες και αβάσιμους υπαινιγμούς να αμφισβητούμε και τις δικαστικές αποφάσεις, το διατακτικό των οποίων δεν συνάδει με τις επιδιώξεις μας ή τις ιδεοληψίες μας, τότε καταλήγουμε στην αυθαιρεσία, η οποία οδηγεί στο χάος.  Ελέχθη από μερικούς ότι τα Μοναστήρια δεν πρέπει να έχουν περιουσία. Σεβαστή άποψη που, όμως, δεν εδράζεται στο υφιστάμενο θετικό δίκαιο. Εξ ίσου σεβαστή, άλλωστε, είναι και η άποψη πως δεν πρέπει να υπάρχει ατομική ιδιοκτησία. Τί φρονούν άραγε επ’αυτού οι μη αποδεχόμενοι τη Μοναστηριακή Περιουσία ;

2ον. κ. ΚΑΠΟΛΑΣ
Ο κ. Καπόλας διενήργησε, ως ώφειλε, προκαταρκτική εξέταση προκληθείσα από τα όσα φοβερά και τρομερά κατέθεσαν για τα κοινωφελή ιδρύματα στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής τρεις υπάλληλοι του ΥπΟικ, η κ. Στεργίου και οι κ.κ. Σταμπολής και Μαντζάκος. Βασικός κατήγορος  ήταν ο κ. Μαντζάκος, που, σε ερώτηση του Προέδρου της Επιτροπής να δώσει παράδειγμα σκανδάλου, ανέφερε το Ιδρυμα Παναγία Ακρωτηριανή, του οποίου, όπως ο ίδιος δήλωσε, είχε προσωπικά χρεωθεί το σχετικό φάκελο.

Προξενεί, βεβαίως, απορία το ασυνήθιστο γεγονός ότι ο κ. Καπόλας διώρισε πραγματογνώμονα την κ. Στεργίου. Ούτε λίγο ούτε πολύ, δηλαδή. ο αξιότιμος κ. Αντεισαγγελεύς του ΑΠ σε μία κυρία, η οποία είχε (καλώς ή κακώς) πανηγυρικά  εκπεφρασμένη γνώμη ότι υπήρχε «σκάνδαλο και όργιο παρανομιών», ανέθεσε την διεξαγωγή πραγματογνωμοσύνης που σκοπό είχε να διαπιστώσει αν τω όντι υπήρχε σκάνδαλο και διάπραξη παρανόμων πράξεων.

Στην πραγματογνωμοσύνη αυτή καθώς και στις καταθέσεις του κ. Μαντζάκου και του κ. Τώυφελ (εκπροσώπου της αποτυχούσης υποψηφίας) στήριξε ο κ. Καπόλας την «Παραγγελία για Ασκηση Ποινικής Διώξεως» κατά των μελών του ΔΣ του Ιδρύματος κλπ.

Σας πληροφορώ ότι η κατηγορία,  η πραγματογνωμοσύνη και η Παραγγελία του κ. Καπόλα συνετρίβησαν  με το απολογητικό υπόμνημα του Ηγουμένου (στο οποίο ανεφέρθησαν και τα συγκατηγορούμενα μέλη του ΔΣ). Μάλιστα, το υπόμνημα δεν υπεισήλθε σε δικονομικά «τερτίπια» αλλ’ αντιμετώπισε όλα τα θέματα ουσίας και κατέρριψε ένα προς ένα τα επιχειρήματα της κατηγορούσης αρχής. Υστερα από πρόταση του Εισαγγελέα, οι κατηγορούμενοι απηλλάγησαν με Βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών που επικυρώθηκε από το Συμβούλιο Εφετών. Τα θεσπισμένα Οργανα του Κράτους έχουν, λοιπόν,  αποφανθεί πανηγυρικώς και αμετακλήτως περί της αθωότητος των μελών του ΔΣ και όποιος σέβεται τον εαυτό του συντάσσεται με τη Δικαστική κρίση.  Εκτός, βεβαίως, αν έχει βασίμους λόγους να αμφισβητεί το «άδολον» της δικαστικής κρίσεως. Αν δηλαδή πιστεύει (και έχει, αν όχι αποδείξεις, τουλάχιστον αποχρώσες ενδείξεις) ότι ο ανακριτής, ο εισαγγελεύς καθώς και οι δικαστές που συγκρότησαν το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών και το Συμβούλιο Εφετών υπήρξαν επίορκοι και επιλήσμονες των καθηκόντων τους. Αν ούτως φρονεί, ας το πει ευθαρσώς και ας αναλάβει τις συνέπειες των λεγομένων του. Διαφορετικά, οφείλει να σιγήσει και να μη λασπολογεί.

Αξίζει, πάντως, να σας πληροφορήσω ότι τόσον ο κ. Μαντζάκος όσον και η κ. Στεργίου που κάθησαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου ύστερα από μήνυση του Ιδρύματος, κατατεθείσα δια του Ηγουμένου,  κατηγορούμενοι για συκοφαντική δυσφήμηση κλπ.,  όταν ήλθε η στιγμή να αποδείξουν τα όσα κακοβούλως διέδιδαν και κατέθεταν εις βάρος του Ιδρύματος,  προκειμένου να αποφύγουν την βεβαία καταδίκη τους, υπέγραψαν δήλωση ο μεν κ. Μαντζάκος ότι τα όσα φοβερά και τρομερά είχαν προσάψει στο Ιδρυμα και τα μέλη του ΔΣ τα είπε επειδή δεν είχε εκτιμήσει σωστά ...  «το περιεχόμενο του φακέλου» η δε κ. Στεργίου ότι όσα εγράφησαν ότι κατέθεσε εναντίον του Ιδρύματος ήσαν φληναφήματα δημοσιογράφων καθώς και ότι η από πλευράς της υπογραφή του υπομνήματος του κ. Μαντζάκου «δεν συνιστούσε αποδοχή των συμπεριλαμβανομένων σε αυτό αιτιάσεων κατά του Ιδρύματος»... Ουσιαστικώς δηλαδή, προκειμένου να γλυτώσουν την καταδίκην,  επεκαλέσθησαν ο μεν πρώτος ... ευήθειαν άλλως ανικανότητα κατανοήσεως των περιεχομένων του φακέλου που «εμελέτησε» η δε δευτέρα αναίρεσε τα όσα είχε πει, αποδώσασα την ευθύνη στον τύπο. Ο έτερος «αστήρ» του κ. Καπόλα, ο Τώυφελ,  καταδικάστηκε πρωτοδίκως, άσκησε έφεση η οποία απερρίφθη και είναι έκτοτε φυγόποινος,

3ον.  Ο Ηγούμενος κ. Φιλόθεος Σπανουδάκης.
Αν έδινε κανείς πίστη στο «ρεπορτάζ» που παρηκολούθησαν οι θεατές της εκπομπής του κ. Χατζηνικολάου, θα συνεπέραινε ότι ο Ηγούμενος είναι πρόσωπο αισχρό και άξιο περιφρονήσεως. Ενας δόλιος, επηρμένος και φιλοχρήματος καλόγερος, αυτουργός πράξεων που αντίκεινται όχι μόνο στην ηθική αλλά και σε διατάξεις του θετικού δικαίου. Ενας άνθρωπος που διαφεντεύει και διαθέτει κατά «το δοκούν» μια τεράστια περιουσία και που χωρίς αιδώ είναι έτοιμος να καταστρέψει μία περιοχή μοναδικού κάλλους («το ωραιότερο κομμάτι της Ελλάδος»). Διερωτώμαι με πόσους και ποιούς Σητειακούς συνομίλησε, άραγε,  ο επιμεληθείς το εν λόγω ρεπορτάζ;

Ο λίγος καιρός που έχω περάσει στη Σητεία και το Παλαίκαστρο υπήρξε υπεραρκετός για να συνειδητοποιήσω το πόσο σεβαστός και αγαπητός στον τοπικό πληθυσμό είναι ο Ηγούμενος. Ολοι  αναγνωρίζουν ότι έχει αναστηλώσει κατά τρόπο υποδειγματικό το ιστορικό Μοναστήρι με τα χέρια του. Ολοι  αναγνωρίζουν ότι ποτέ δεν αρνήθηκε τη βοήθειά του σε αυτούς που είχαν ανάγκη. Ολοι  αναγνωρίζουν ότι υπήρξε πρωτεργάτης για την ανάπτυξη των βιολογικών καλλιεργειών καθώς και ότι υπήρξε ο πόλος γύρω απ’τον οποίο συστρατεύθηκαν φιλοπρόοδοι αγρότες για να δημιουργήσουν σύγχρονες, οικολογικές και αποδοτικές καλλιέργειες. Ολα αυτά παρέμειναν άγνωστα στους τηλεθεατές. Ο Δήμαρχος Σητείας, που θα μπορούσε ευχερώς να τα βεβαιώσει «μετά λόγου γνώσεως» και να αναδείξει τις ευεργεσίες της Μονής προς την κοινωνία της Επαρχίας Σητείας επί ηγουμενίας του καθυβριζομένου Φιλοθέου Σπανουδάκη,  ξεροστάλλιασε στο Ηράκλειο αναμένων εις μάτην να λάβει τον λόγο.

Σχετικά με τα όσα ψευδέστατα ελέχθησαν και προβλήθηκαν στην εκπομπή  του κ. Χατζηνικολάου  (αλλά και στα όσα φαιδρά «κατήγγειλε» παρασυρθείς από τους αναξιοπίστους συμβούλους του ο κ. Αλαβάνος) ότι,  δηλαδή, ο Ηγούμενος Φιλόθεος κάνει ό,τι θέλει μεταβιβάζοντας χιλιάδες στρεμμάτων κλπ. πρέπει να τονισθούν τα εξής:
Α. Σε ό,τι αφορά στη δωρεά της εκτάσεως από τη Μονή στο Κοινωφελές Ιδρυμα ακολουθήθηκε η νόμιμη διαδικασία, δηλαδή: υπήρξε απόφαση του Ηγουμενοσυμβουλίου που διορίζεται από τον οικείο Μητροπολίτη Ιεραπύτνης και Σητείας · η απόφαση του Ηγουμενοσυμβουλίου εγκρίθηκε νομίμως από τον Οργανισμό Διοικήσεως Μοναστηριακής Περιουσίας Νομού Λασιθίου που προεδρεύεται από το Μητροπολίτη Πέτρας  και εγκρίθηκε από το Κεντρικό Εποπτικό Συμβούλιο (ΚΕΣ) του Οργανισμού Διοικήσεως Μοναστηριακής Περιουσίας Κρήτης.  Συνεπώς, την δωρεά δεν την αποφάσισε αυθαιρέτως και αυτογνωμόνως ο «αδελφός Φιλόθεος» (ως απεφάνθη αυθεντικώς ο κ. Αλαβάνος και επανέλαβεν η γνωστή χορωδία των κεκρακτών) αλλά τηρήθηκε η νόμιμη διαδικασία.
Β.  Ούτε όμως την επιλογή της Loyalward ως αναδόχου την απεφάσισε μόνος του ο «αδελφός Φιλόθεος».  Την απεφάσισαν ο Πρόεδρος και τα μέλη του ΔΣ του Ιδρύματος που και κρίση και ανεξαρτησία γνώμης διαθέτουν. Επίσης την επιλογή της Loyalward εισηγήθηκε και η διεθνούς φήμης χρηματοοικονομική σύμβουλος του Ιδρύματος εταιρία Ernst & Young Finance καθώς και οι δικηγόροι του Ιδρύματος. Πρέπει να τονισθεί ότι όλες οι σχετικές εισηγήσεις ήσαν γραπτές, ενσωματώθηκαν στα πρακτικά της οικείας συνεδρίας του ΔΣ και πας βουλόμενος δύναται να τις μελετήσει και να τις κρίνει με επιχειρήματα αντί να καταφεύγει σε χυδαίους υπαινιγμούς και λασπολογίες.

 

4ον. Η Μονή Τοπλού.
Εάν υπήρχε κόκκος αληθείας στα όσα ανεφέρθησαν στο ρεπορτάζ που (υποθέτω) υιοθέτησε αφού το προέβαλε στο Πανελλήνιον ο κ. Χατζηνικολάου, η Μονή Τοπλού θα αποτελούσε το αίσχος και το βδέλυγμα της Εκκλησίας της Κρήτης καθώς και το αντικείμενο του μίσους και της περιφρονήσεως του πληθυσμού της Επαρχίας Σητείας. Τούτο διότι, κατά το ρεπορτάζ, η κτήση της περιουσίας της Μονής οφείλεται αφ’ενός στην γαλαντομία ενός «ευφρανθέντος»  και προσωρινώς ανικάνου προς δικαιοπραξίαν Πασά και αφ’ετέρου στην ηθικώς απαράδεκτη και κατάπτυστη εκμετάλλευση του τρόμου των κατοίκων της περιοχής, οι οποίοι, φοβούμενοι διαρπαγές από τους Τούρκους, μετεβίβασαν εικονικώς τις περιουσίες τους στη Μονή που υπεσχέθη να τις επιστρέψει ευθύς ως εξέλιπε ο Τουρκικός κίνδυνος αλλά δεν τήρησε την υπόσχεσή της αυτή. Τώρα το γιατί ο Πασάς όταν ξεμέθυσε δεν ανέτρεψε την δωρεά ή το γιατί ούτε ένας απο εκείνους που, ως κατηγγέλθη, έπεσαν θύμα της δολιότητος της Μονής δεν την κατήγγειλε ούτε διεξεδίκησε την περιουσία του μετά την απελευθέρωση της Κρήτης εγώ αδυνατώ να κατανοήσω. Προφανώς δεν είμαι αρκούντως ευφυής ως οι υπεύθυνοι του εν λόγω ρεπορτάζ οι οποίοι ηρκέσθησαν στην «αυθεντία» του ιστορικού κ. Τσαντάκη, φωτογράφου εις το Παλαίκαστρον, και δεν έκαναν τον κόπο να αναγνώσουν έστω το σχετικό λήμμα μιας εγκυκλοπαίδιας ή, τουλάχιστον, ως χρήστες του διαδικτύου, να απευθυνθούν στο «google”.
Αξιος ο μισθός τους.

 

5ον. Η «αναξιόπιστη» και  «ανύπαρκτη» Ανάδοχος.
Αποδεχόμενος πλήρως τα ευρήματα της βαθυστοχάστου μελέτης του δικηγόρου κ. Κοντεμενιώτη, ο οποίος από αγάπη προς τον λαό της Σητείας διέθεσε χρόνον και μόχθον, άνευ αμοιβής, δια την έρευνα των στοιχείων και την σύνταξη του πονήματός του καθώς και τα άρθρα του κ. Σαχίνη στη «Νέα Κρήτη», ο κ. Χατζηνικολάου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ανάδοχος εταιρία Loyalward είναι ανύπαρκτη και αναξιόπιστη. Προς θεμελίωση του συμπεράσματός του ο κ. Χατζηνικολάου εβασίσθη αποκλειστικώς στην μελέτη του κ. Κοντεμενιώτη και τα δημοσιεύματα του κ. Σαχίνη. Ομως τόσον τα αναφερόμενα από τον κ. Κοντεμενιώτη όσο και τα μετά πάθους γραφόμενα από τον κ. Σαχίνη δεν αποτελούν παρά αναμάσημα των όσων φαιδρών και συκοφαντικών υπεστήριζεν η αποτυχούσα υποψηφία ανάδοχος, δηλαδή η κοινοπραξία «IPC-Universalebau GmbH».  To αδιαμφισβήτητο και γνωστό (στην Κρητη, τουλάχιστο) γεγονός ότι όλες οι δικαστικές ενέργεις της εν λόγω κοινοπραξίας εναντίον του Ιδρύματος απέτυχαν καθώς και ότι ο εκπρόσωπός της έχει καταδικασθεί αμετακλήτως για συκοφαντική δυσφήμηση και ψευδορκία είναι άραγε γνωστά στον κ.Χατζηνικολάου και,  αν ναι,  δεν τον εκλόνισαν ή, έστω, δεν τον προβλημάτισαν; ...Σε ό,τι αφορά τους άγρυπνους προστάτες του Λαού της Επαρχίας Σητείας κ.κ. Κοντεμενιώτη και Σαχίνη είναι βέβαιον ότι τα προεκτεθέντα τους ήσαν γνωστά αλλά προτίμησαν να τα αποσιωπήσουν...

Και ένα αφελές ερώτημα: τα τελευταία χρόνια, δύο Πρεσβευτές του Ηνωμένου Βασιλείου στην Αθήνα, οι οποίοι παρέστησαν σε εκδηλώσεις οργανωμένες από την «αναξιόπιστη και πτωχευμένη εταιρία», άλλως (κατά τον κ. Αλαβάνο, τους «Αγγλους τυχοδιώκτες»),  μίλησαν θερμά για το προγραμματισμένο έργο και δεν έκρυψαν την ευμενή προς αυτό διάθεση της Κυβερνήσεώς τους. Ερωτώ, λοιπόν, εγώ ο ταλαίπωρος: οι Βρεταννικές αρχές δεν γνωρίζουν αν η εταιρία είναι ή όχι αξιόπιστη; Και οι δύο Πρεσβευτές ήσαν τόσον επιπόλαιοι ώστε να εκθέσουν την Κυβέρνησή τους συγχρωτιζόμενοι με «λαμόγια»;  Οι Βρεταννικές αρχές δεν μπόρεσαν να αποκαλύψουν όσα προέκυψαν από τις «έρευνες»  των δαιμονίων κ.κ. Κοντεμενιώτη και Σαχίνη;

 

6ον. Το «οικολογικό έγκλημα»

Λυρικώτατος, συγκινητικός και ειλικρινής, ο ιθύνων νους των οικολόγων της Σητείας κ. Ανηψιτάκης ζήτησε ευθαρσώς να μη γίνει τίποτε στην έκταση. Να βλέπουμε και να χαιρόμαστε ό,τι «έβλεπαν οι Μινωίτες» και να θαυμάζουμε τις «Βυζαντινές πεζούλες». Η άποψη του κ. Ανηψιτάκη είναι σοβαρή και συζητήσιμη. Ενδεχομένως,  γι’ αυτούς που δεν είναι κάτοικοι της Επαρχίας Σητείας να είναι και ευκταία. Για μένα, φερ’ειπείν και τον οποιονδήποτε Αθηναίο, καλό είναι να μείνουν τα πράγματα ως έχουν. Να έρχομαι επισκέπτης στη Σητεία ή το Παλαίκαστρο, να θαυμάζω ό,τι «έβλεπαν οι Μινωίτες», να βλέπω ιδίοις όμμασι πώς φτιάχναν τις πεζούλες τη Βυζαντινή εποχή, να κάνω το μπάνιο μου στο Βάϊ, να τρώγω εκλεκτό και φθηνό ψάρι στον Κουρεμένο και να επιστρέφω ευχαριστημένος στην έδρα μου. Τώρα το πώς θα ζήσει και αναπτυχθεί η περιοχή, το πού θα δουλέψουν οι νέοι, το πώς και πότε θα γίνουν, επί τέλους, σοβαρά έργα υποδομής δεν θα απασχολήσουν κάν το μυαλό μου. Επαναλαμβάνοντας τους αθάνατους στίχους του Προφητάνακτος Δαυίδ, θα αναφωνήσω «όρη τα υψηλά τοις ελάφοις, πέτρα καταφυγή τοις λαγωοίς...».  Αλλωστε, πρωταρχική μας υποχρέωση είναι να μεριμνήσουμε για την caretta-caretta, τον monachus-monachus καί την anthemis filocaulis. Το δυστυχές είδος που είναι ο κάτοικος της Επαρχίας Σητείας (επιστημονική ονομασία «κορόιδο-κορόιδο») δεν αποτελεί προστατευόμενο είδος ούτε η διατήρησή του στη ζωή είναι επιτακτική ανάγκη. Οπότε, ας κόψει το λαιμό του.  Εξ άλλου, όποιος θέλει να παίξει γκολφ, μπορεί πάει στη Χερσόννησο και όποιος θέλει υψηλής ποιότητος ξενοδοχεία, ας πάει στην Ελούντα.

 

Μετά τιμής,

Θεόδωρος Χ. Κοντογιαννόπουλος,
Δικηγόρος Αθηνών