Το Βιβλίο Ιστορίας της 6ης Δημοτικού : «επαϊοντες» και «αλευρομάγειροι»

 

Αρκετό μελάνι καταναλώθηκε εσχάτως με αφορμή το βιβλίο Ιστορίας της 6ης Δημοτικού. Δυστυχώς, από πλευρές που δεν το περίμενα (αφελής γαρ), το επίπεδο της αντιπαραθέσεως υπήρξε θλιβερό.  Aντί, δηλαδή, για παράθεση επιχειρημάτων υπέρ του περιεχομένου του βιβλίου, υπήρξαμε μάρτυρες χλευασμού και καταφρονήσεως όσων απετόλμησαν να το αμφισβητήσουν.   

Μου αρέσει η Ιστορία και τολμώ να ισχυρισθώ ότι οι γνώσεις μου δεν είναι αμελητέες.  Δεν συμφωνώ με το περιεχόμενο του βιβλίου και πιστεύω ότι είναι κακό και πρέπει να αποσυρθεί. Οχι επειδή δεν αρέσει σε μένα αλλά επειδή (εκτός του ότι και είναι κακογραμμένο και περιέχει πολλά σφάλματα) δεν είναι συμβατό ούτε με το Σύνταγμα της Ελλάδος (άρθρο 16 παρ. 2) που επιτάσσει «η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και σκοπό έχει την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης των Ελλήνων» αλλά ούτε και με το αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών, το οποίο έχει ισχύ νόμου (ν. 1566 του1985, αρθρ. 1 παρ. 3 εδαφ. δ: "Τα διδακτικά βιβλία για τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς συγγράφονται σύμφωνα με τα αναλυτικά προγράμματα"). Δεν παραθέτω το αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών (σεβόμενος το χρόνο σας) αλλά πιστέψτε με επιτάσσει τελείως διαφορετικό περιεχόμενο από εκείνο του εν λόγω βιβλίου. Αρκεί, ενδεικτικά,  να αναφερθεί ότι στο εν λόγω σύγγραμμα δεν περιλαμβάνονται μαθήματα τα οποία σύμφωνα με το αναλυτικό πρόγραμμα πρέπει να περιλαμβάνονται, όπως: «Θράκη, Μικρά Ασία και Πόντος, κέντρα ακμαίου ελληνισμού» (σελίδα 3938 του ΦΕΚ όπου περιλαμβάνεται το σχετικό ΠΔ 303/ 2003), «Οι Έλληνες εκφράζουν τους καημούς και τις ελπίδες τους» (σελίδα 3934), κλπ.  Αξίζει, μάλιστα, να σημειωθεί ότι η επικεφαλής της συγγραφικής ομάδας εδήλωσε ευθαρσώς: «διευρύνουμε τα όρια του ελληνοκεντρικού αναλυτικού προγράμματος» (εφημερίδα ΑΥΓΗ, 12-3-2006). Παραδέχθηκε, δηλαδή,  ότι δεν ετήρησε το νόμο και τις εξ αυτού απορρέουσες υποχρεώσεις της.

Αν οι συγγραφείς του εν λόγω πονήματος το είχαν δημοσιεύσει ως ένα απλό βιβλίο για τη νεώτερη ιστορία της Ελλάδος, θα είχα και πάλι τις ενστάσεις μου αλλά σίγουρα όχι το δικαίωμα (ούτε και την επιθυμία) να ζητώ την απόσυρσή του.  Εξ άλλου, αν παρακολουθεί κανείς το τί κυκλοφορεί ως δήθεν "ιστορία" θα έχει φρίξει.

Σύμφωνα με σοφούς πανεπιστημιακούς (τα λεχθέντα των οποίων παρατίθενται στη συνέχεια), οι ζητούντες την απόσυρση του βιβλίου αποτελούν κατά μεν τον ένα ''εσμό αλευρομαγείρων και λοιπών ασχέτων'', ενώ κατά την άλλη δεν είναι νοητό το βιβλίο να κριθεί από ''.. πλοιάρχους και κτηνοτρόφους, νοικοκυρές και στρατιωτικούς, από μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΛΑΟΣ ..., κλπ ''. Επειδή τόσον ο σοφός κ. Καθηγητής όσο και η έτι σοφωτέρα κ. Καθηγήτρια  αποκλείεται να σφάλλονται, αρνούμαι να αποδεχθώ το χαρακτηρισμό του "ασχέτου" και αφού δεν είμαι ούτε πλοίαρχος ούτε κτηνοτρόφος ούτε νοικοκυρά ούτε στρατιωτικός ούτε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής ή, έστω,  οπαδός του ΛΑΟΣ,   επιλέγω να αυτοπροσδιορισθώ ως "αλευρομάγειρος". Εξ άλλου τιμώ τον Αντιστράτηγο κ. Αλευρομάγειρο, τον οποίο θέλησε να χλευάσει ο κ. Καθηγητής.

Προς ενημέρωση και τέρψη σας, παραθέτω τα όσα ακολουθούν. Ειδικώτερα παραθέτω : 

Πρώτον  δηλώσεις  δύο "προοδευτικών"  Καθηγητών Πανεπιστημίου, υποστηρικτών του βιβλίου, διαβάζοντας τίς οποίες μπορεί κανείς να θαυμάσει (μεταξύ άλλων) και υψηλό δημοκρατικό ήθος.

Δεύτερον και εν όψει της πλήρους αποσιωπήσεως του ρόλου της Ορθοδόξου Εκκλησίας κατά την Τουρκοκρατία, παραθέτω επιχειρήματα που καταρρίπτουν τη θέση του βιβλίου. Τα επιχειρήματα αυτά προβάλλουν ένας ''ακραίος'', εν ζωή Ιεράρχης και ένας διάσημος, τεθνεώς, μαρξιστής ιστορικός.

Τρίτο και τελευταίο, παραθέτω σχόλια της ταπεινότητός μου.

Α.  Δηλώσεις Καθηγητών  (άλλως "opiniones doctorum")

1oν  Δήλωση "προοδευτικού"  Καθηγητού Πανεπιστημίου.  (περιλαμβάνεται στο άρθρο της κ. Αριστοτελίας Πελώνη στην εφημερίδα "Nέα" της 19ης-1ου-2007)

Ο Αντώνης Λιάκος γίνεται ακόμη πιο σαφής, επισημαίνοντας ότι «οι διαμαρτυρίες του εσμού των αλευρομαγείρων και λοιπών άσχετων, περιλαμβανομένου ενός γραφικού πλέον πρώην προέδρου και της γνωστής "μάστιγας του Θεού", δεν θα πρέπει να μας παραξενεύουν. Είναι η ίδια χορωδία που έψαλλε στα Ίμια, στις λαοσυνάξεις για τις ταυτότητες, εναντίον των μεταναστών και σε κάθε άλλη ευκαιρία όπου κινδυνεύει η φυλή. Ελπίζω ότι η κ. υπουργός δεν θα επαναλάβει το λάθος τού προκατόχου της, που κατήργησε το σχολικό εγχειρίδιο της Γ' Λυκείου από την Κίνα, ώστε να ανατεθεί τώρα, χωρίς διαγωνισμό, σε δύο επιφανείς ιστορικούς της νεοδημοκρατικής εμπιστοσύνης».

2ον . Δήλωση  "προοδευτικής"  Καθηγητρίας Πανεπιστημίου.  (περιλαμβάνεται στο άρθρο της κ. Χριστίνας Κουλούρη στην εφημερίδα "Βήμα της Κυριακής" της 7ης-1ου-2007)

«..... [σ]το νέο βιβλίο της Στ΄ Δημοτικού Στα νεότερα και σύγχρονα χρόνια, το οποίο έχει ξεσηκώσει πολλές αντιδράσεις με βασικό επιχείρημα ότι «αποεθνικοποιεί» τη σχολική ιστορία διδάσκοντας στα παιδιά μια «ουδέτερη και απονευρωμένη» ιστορία. Διακινείται μάλιστα και κείμενο που ζητεί την απόσυρση του εν λόγω εγχειριδίου, το οποίο υπογράφεται από πλοιάρχους και κτηνοτρόφους, νοικοκυρές και στρατιωτικούς, από μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΛΑΟΣ και τον πρώην Πρόεδρο της Δημοκρατίας Χρ. Σαρτζετάκη. Δεν είναι βεβαίως τυχαίο ότι μεταξύ των υπογραφών σπανίζουν εκείνες των ιστορικών, εφόσον είναι προφανές από το ίδιο το κείμενο ότι δεν είναι δυνατόν η «housewife» (sic) ή ο εργάτης από τη Γερμανία, που εμφανίζονται να υπογράφουν, να έχουν διαβάσει το βιβλίο και να έχουν διαμορφώσει άποψη περί της επιστημονικής και παιδαγωγικής του εγκυρότητας».


Β. Τάδε λέγει Εκκλησιαστικός "αλευρομάγειρος"


 Ένα ντοκουμέντο «φωτιά» έδωσε προσφάτως στην δημοσιότητα ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος, που δίνει απάντηση στους διάφορους  ιστορικούς, οι οποίοι, με το βιβλίο ιστορίας της Στ΄ Δημοτικού, αμφισβητούν, εκτός των άλλων και την κήρυξη της Επαναστάσεως του 1821 από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό στη Μονή της Αγίας Λαύρας.  Το ντοκουμέντο είναι "Η Διακήρυξη του Γερμανού, εξάρχου της πρώτης κατά την τάξιν Αχαΐας, Αρχιεπισκόπου Πατρών, προς τον κλήρον και τους πιστούς της Πελοποννήσου", η οποία εξεφωνήθη εντός της Μονής των αδελφών της Λαύρας του όρους Βελιά την 8ην (20ήν) Μαρτίου 1821Η Διακήρυξη δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Le Constitutionnel" των Παρισίων, στις 6 Ιουνίου 1821 και μεταξύ άλλων, αναφέρει: «. Αύριον, ακολουθούντες τον Σταυρόν, θα βαδίσωμεν προς αυτήν την πόλιν των Πατρών, της οποίας η γη είναι ηγιασμένη από το αίμα το ενδόξου Μάρτυρος Αποστόλου Αγίου Ανδρέου. Ο Κύριος θα εκατονταπλασιάσει το θάρρος σας. Ίνα δε προστεθούν εις υμάς αι αναγκαίαι διά να αναζωογονηθήτε δυνάμεις, σάς απαλλάσσω από την νηστείαν της Τεσσαρακοστής, την οποίαν τηρούμεν.
Στρατιώται του Σταυρού, ότι καλείσθε να υπερασπισθήτε, είναι αυτό τούτο το θέλημα του Ουρανού! Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος να είσθε ευλογημένοι και συγκεχωρημένοι από πάσας τας αμαρτίας σας
»


Γ. Τάδε έγραψε Μαρξιστής [τεθνεώς]"αλευρομάγειρος"

 «Οι αξιόλογες προσπάθειες της Ορθόδοξης Εκκλησίας για την εκπαίδευση, η οποία στους πρώτους αιώνες της Τουρκοκρατίας βρίσκεται αποκλειστικά στα χέρια της., οι αγώνες της για τη διαφύλαξη της Χριστιανικής πίστης και την καθαρότητα της Ορθοδοξίας, τα μέτρα για το σταμάτημα των εξισλαμισμών, αποτελούν θεμελιακή συμβολή για την διατήρηση της εθνικής συνείδησης των Ελλήνων. Οι Νεομάρτυρες, συχνό φαινόμενο της εποχής, που δέχονται τον μαρτυρικό θάνατο για την Χριστιανική πίστη, είναι συγχρόνως και οι πρώτοι εθνικοί ήρωες του νέου Ελληνισμού. Η Ορθόδοξη Εκκλησία βρίσκεται επικεφαλής έτσι, των δυνάμεων που οργανώνουν την άμυνα του Ελληνισμού και εξασφαλίζουν την διατήρησή του μέσα στις δύσκολες συνθήκες της κατάκτησης και συνδέεται άρρηκτα με το έθνος  Νίκος Σβορώνος «Το Ελληνικό έθνος - Γένεση και διαμόρφωση του νέου Ελληνισμού» Εκδόσεις «Πόλις», Αθήνα 2004, σελ. 84-85

Δ. Τάδε φρονεί ταπεινός, λαϊκός "αλευρομάγειρος"

Πριν ο,τιδήποτε άλλο, θα ήθελα ευσεβάστως να υπενθυμίσω στους σοφούς υποστηρικτές του βιβλίου ότι την εποχή του Περικλή που όλοι (εξ όσων γνωρίζω) θεωρούν το αποκορύφωμα της πραγματικής Δημοκρατίας, οι μάγειροι, σκυτοτόμοι, κουρείς, βιοτέχνες, αγρότες, εργάτες (για τις "housewives" κρατώ μια επιφύλαξη) παρέα και με ίση βαρύτητα ψήφου με τους αριστείς του Πνεύματος και της Τέχνης αποφαινόντουσαν αν το βραβείο ποιήσεως θα εδίδετο στο Σοφοκλή ή τον Ευριπίδη. Οι σημερινοί πνευματικοί  ταγοί φρονούν, ως φαίνεται, άλλως ... 

Εν πάση περιπτώσει, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω τα ακόλουθα :

01. Η  κ. Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων εδήλωσε προ καιρού (στις 13 Απριλίου 2004) έδωσε συνέντευξη στο δημοσιογράφο κ. Μανόλη Κοττάκη, που δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή :  της έγινε, λοιπόν, η εξής ερώτηση: Υπάρχει θέμα να ξαναγραφούν τα σχολικά βιβλία Ιστορίας Ελλάδας και Τουρκίας;  και η τελευταία φράση της απάντησής της ήταν η περίφημη ομολογία :
«Εμείς πρέπει να είμαστε κατά κάποιον τρόπο περισσότερο γενναιόδωροι από όλους».

02. Στο βιβλίο της 6ης Δημοτικού (σελ.19) αναγράφονται, μεταξύ άλλων, τα εξής:

'' Ο ντε Μπρεβ πρεσβευτής της Γαλλίας στην Κωνσταντινούπολη (1590-1606) προς το βασιλιά Λουδοβίκο ΙΓ {σημείωση: περίεργο γιατί στο διάστημα 1590-1606 βασιλιάς της Γαλλίας ήταν ο πατέρας του  Λουδοβίκου ΙΓ, Ερρίκος Δ} :

Οι σουλτάνοι συνηθίζουν, όταν κατακτούν ένα βασίλειο ή μία επαρχία, να διατηρούν θαυμαστή τάξη. Δημεύουν τις περιουσίες της εκκλησίας και των πολεμιστών που έπεσαν στη μάχη και φυσικά όλα τα αγαθά του ηττημένου ηγεμόνα. Οσο για το λαό, αφήνεται να ζει σύμφωνα με τα ήθη και τα έθιμά του. Διατηρεί τα αγαθά του και έχει θρησκευτική ελευθερία.''

Aφού, λοιπόν, πρέπει να είμαστε περισσότερο γενναιόδωροι  από όλους.

Αφού, λοιπόν, το βιβλίο Ιστορίας της 6ης Δημοτικού εγκρίνεται ανεπιφύλακτα από τους σοφούς επαϊοντες και τους προοδευτικούς "διαμορφωτές της κοινής γνώμης» (opinion makers).

Aφού, λοιπόν, οι Σουλτάνοι διατηρούσαν θαυμαστή τάξη στις χώρες που κατακτούσαν και παρείχαν  ανεξιθρησκεία και τη δυνατότητα να έχει ο κατακτημένος λαός περιουσία και να τηρεί τα ήθη και έθιμά του.

Aφού, λοιπόν, τα περί Παλαιών Πατρών Γερμανού και Αγίας Λαύρας, τα περί αρρήκτου συνδέσμου της Ορθοδόξου Εκκλησίας με το Εθνος, τα περί ''φρικώδους οθωμανικής δυναστείας'' φληναφήματα των συμμετασχόντων στην Α Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου, τα περί γενοκτονίας του Ποντιακού και Μικρασιατικού Ελληνισμού δεν είναι, προφανώς, παρά μυθεύματα αλευρομαγείρων και λοιπών ασχέτων.

Aφού, λοιπόν, ο Μουσταφά Κεμάλ ήταν αρχηγός ''απελευθερωτικού'' αγώνα .

Μήπως θα πρέπει εθελουσίως να υποταχθούμε στο Κεμαλικό καθεστώς της Αγκυρας, που δεν κρύβει τις νέο-Οθωμανικές τάσεις του,  ώστε να απολαύσουμε θαυμαστή τάξη και να συμβάλουμε με τις μικρές μας δυνάμεις στην ειρήνη και την πολυπολιτισμικότητα;

Με πολυπολιτισμικούς χαιρετισμούς,

Θεόδωρος  Χ. Kοντογιαννόπουλος

Δικηγόρος (και αλευρομάγειρος)

Βας.Σοφίας 49, Αθήνα

Υ.Γ 1.  Η βλάχα της παροιμίας είχε δηλώσει : ''ντράπου τον ένα, ντράπου τον άλλο, δεν έκανα παιδί με τον άντρα μου''. Μια άλλη παροιμιώδης φράση λέγει ''εκεί που μας χρωστάγανε, μας πήραν και το βόϊδι''.. Αν, αντικαταστήσουμε το ''ντράπου τον ένα, ντράπου τον άλλο'' με το ''υπάκουσε τον ένα, συμμορφώσου με τις υποδείξεις του άλλου...'', θα έχουμε ως χώρα την τύχη της βλάχας και αυτοί που μας οφείλουν θα μας ''πάρουν και το βόϊδι''

Υ.Γ 2. Ο διαπρεπής Γάλλος ιστορικός Jacques Le Goff γράφει στην εισαγωγή του βιβλίου του «Η Ευρώπη γεννήθηκε το Μεσαίωνα ;» τα εξής : «... μια Ευρώπη χωρίς ιστορία θα ήταν μια Ευρώπη ορφανή και δυστυχισμένη. Γιατί το σήμερα έρχεται από το χθες και το μέλλον αναδύεται από το παρελθόν». Γράφει, επίσης, ότι δεν πρέπει να αποκρυψουμε «τις δυσκολίες που κληροδότησε η ιστορία».  Η Ελληνοτουρκική φιλία, όπως και η φιλία με όλα τα γειτονικά μας έθνη, είναι κάτι το ευκταίο. Η φιλία, όμως, αυτή δεν είναι δυνατόν να οικοδομηθεί ούτε πάνω στην απόκρυψη των γεγονότων του παρελθόντος ούτε στην μέχρις εξαφανίσεως μείωση του εθνικού μας φρονήματος.