ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ
ΙΕΡΑΠΥΤΝΗΣ & ΣΗΤΕΙΑΣ
κ. κ. ΕΥΓΕΝΙΟΥ
ΕΠΙ Τῌ ΕΝΑΡΞΕΙ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΤΟΥΣ 2015

 

Αγαπητοί εν Χριστώ Αδελφοί και τέκνα περιπόθητα,
Στην αρχή κάθε χρόνου ανανεώνουμε τις εόρτιες ευχές μας, ευχόμαστε και προβληματιζόμαστε μαζί, πιστεύουμε και αμφιβάλλουμε, ελπίζουμε και περιμένουμε.
Ίσως να έρθει το «καλό», όπως οι περισσότεροι πιστεύουμε, για κάτι καινούργιο στην προσωπική μας ζωή, σε μια κοινωνία που συνεχώς μεταλλάσσεται, που αμφισβητείται η χριστιανική πίστη και η παράδοση με ένα άμεσο πόλεμο αποχρωματισμού, διάβρωσης και σχετικοποίησης κάθε αλήθειας. Στο πλαίσιο αυτό ως σύγχρονοι άνθρωποι έχουμε εννοήσει ότι πιο εύκολα, γρήγορα και χωρίς κόπο θα βρούμε άνεση στα μυθικά επιτεύγματα της τεχνολογίας, του διαδικτύου, της συνεχούς πληροφόρησης και της σύγχρονης προβολής ξένων δοξασιών και ιδεολογιών που υπόσχονται ευημερία, άνεση, υγεία και ευεξία.
Έτσι δημιουργείται ένα κενό μέσα μας που καθένας περιμένει να καλύψει από την ιδεολογία, τις προτιμήσεις και τις επιλογές του, με στοιχείο μαγικό αυτόματης γένεσης και θεραπείας ακόμα και σε θρησκευτικό επίπεδο. Αυτό όμως υποκαθιστά την πίστη σε όλα τα επίπεδα, υποτιμά την πράξη και υποδηλώνει την παραίτησή μας από τον αγώνα, την προσωπική ευθύνη και τον ορθό τρόπο ζωής.
Η φανταστική θεώρηση της παντοδυναμίας μιας εικονικής πραγματικότητας σήμερα, που προσφέρει ανώδυνα ο από μηχανής Θεός, τα μαγικά φίλτρα και τα όπλα του σούπερμαν των κόμικς μπερδεύουν μικρούς και μεγάλους και αποκοιμίζουν τη συνείδηση. Έτσι τρέχει ο χρόνος αναξιοποίητος και με πολλά προβλήματα. Ακόμα και την ενσυνείδητη χριστιανική ζωή τη βλέπουμε κάτω από το βλέμμα μιας απατηλής μαγικής λάμψης. Απουσιάζει η προσωπική γνωριμία με τον αληθινό Θεό, με την έμπρακτη πίστη και ζωή της Εκκλησίας, που είναι «στύλος και εδραίωμα της αληθείας» (Α΄ Τιμ. 3, 15). Αυτή μόνο μπορεί να δώσει όχι την πρόσκαιρη και φανταχτερή λάμψη, αλλά το θαύμα, δηλ. τη θεραπεία και σωτηρία με τη χάρη του Θεού. Δυστυχώς, τις περισσότερες φορές στρέφουμε το νου μας στο Θεό και εκδηλώνουμε κάποια θρησκευτικότητα όταν τα προβλήματα υγείας, ανασφάλειας, αδυναμίας, χρέους, εκδίκησης και ψυχοπαθολογίας κλονίζουν την πίστη μας και αποδιοργανώνουν τη ζωή μας.
Ο ψυχαναγκαστικός τρόπος θρησκευτικότητας περιορίζεται στην πάλη και τη δύναμη του κακού που κυριαρχεί στη ζωή μας και ως τελευταία λύση καταφεύγουμε αναγκαστικά στην Εκκλησία, αγνοώντας το μυστήριο της ζωής και της κατά Χριστόν διαγωγής. Πάλι το προσωπικό μας πιστεύω δεν είναι η απόφαση «Εν τω Θεώ ποιήσομεν δύναμιν» (Ψαλμ. 59,14) και «πάντα δυνατά τω πιστεύοντι» (Μαρκ. 9,23), αλλά μια προσωρινή ανακούφιση τύπου χημειοθεραπείας και καταφυγής στη θολοκουλτούρα άλλων δοξασιών μέχρι και ανατολικών θρησκειών, ξένων προς την ιδιοσυγκρασία και την παράδοση μας. Δεν στηριζόμαστε στην αγιοπατερική παράδοση της Ανατολικής Εκκλησίας, του Θεού του ελέους, της αγάπης και της φιλανθρωπίας. Η θρησκευτική επένδυση για μαγικές λύσεις, προσωπικής διαταραχής και αποπροσανατολισμού καλύπτουν μόνο εσωτερικά προβλήματα και ανασφάλειες.
Ευκαιρία, λοιπόν, να ανανήψουμε και να ανανεωθούμε πνευματικά, όπως και ο καινούργιος χρόνος. «Ιδού ποιώ πάντα καινά» (Αποκ. 21,5) μας λέγει ο Ίδιος ο Χριστός. Τίποτα το στατικό, το συγκεχυμένο, το εφήμερο και παροδικό. Η αιωνιότητα είναι ανανέωση διαχρονική με τη διαχρονική Χάρη του Θεού και βρίσκεται μόνο στην Εκκλησία Του, στη μυστηριακή ζωή, την προσευχή και τη μετάνοια. Αυτή την αναγέννηση και ανανέωση κάθε χρόνο ευχόμαστε και περιμένουμε. Τη λύση τη δίνει μόνο ο Θεός, «ο ετάζων νεφρούς και καρδίας» (Ιερ. 17,10).
Ας βιώσουμε την ομορφιά της αληθινής πίστεως στο Θεό και την παράδοσή μας από την ακατανίκητη έλξη προς το θεϊκό πρόσωπό Του, που σαγήνευσε αμέτρητες ψυχές και απελευθέρωσε άλλες τόσες από τις σατανικές δυνάμεις του κακού. Η προσωπική σχέση με το Χριστό μας εξασφαλίζει την ψυχοσωματική συμμετοχή στα ιερά μυστήρια της Εκκλησίας μας, κατά την αδιάψευστη ρήση του Ιδρυτού της: «Γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώση υμάς» (Ιω. 8,32).
Ας μην επαναπαυθούμε μόνο στις γιρλάντες των υποσχέσεων και των ευχών, στις πυγολαμπίδες των εφήμερων εγγυήσεων των μεγάλων αφεντικών. Ας αποβάλλουμε το κάλυμμα και το προσωπείο κάθε πολιτικοκοινωνικής η θρησκευτικής επένδυσης, που υπόσχεται μαγική επίλυση των προβλημάτων και συνάμα καλύπτει ανομολόγητα τα οφέλη των ανακόλουθων και αυτοαποκαλούμενων σωτήρων.
Η αρμονική συνύπαρξη των χριστιανικών αξιών και της κοινωνικής ζωής της παραδόσεως και του πολιτισμού μας στην πατρίδα μας εκφράζονται μέχρι και σήμερα στις θρησκευτικές και εθνικές εορτές, που και αυτές κάποιοι προσπαθούν να αλλοιώσουν και να εκμεταλλευτούν ιδεολογικά.
Η σωστή, όμως, στάση εξισορρόπησης του παρελθόντος και του μέλλοντος, η επίγνωση και αξιοποίηση της παρούσης χρονικής και πάλι ευκαιρίας και η συνολική και πνευματική δημιουργία της νέας χρονιάς με τη βοήθεια του Θεού ας γίνει ευκαιρία ανάνηψης, αναγέννησης και αύξησης του γενικότερου συμφέροντος και βοηθείας του πάσχοντος ανθρώπου.
Ας επιστρέψουμε στις πολιτιστικές και πνευματικές παραδόσεις του τόπου μας. Είναι δοκιμασμένος τρόπος ζωής και εξοβελίζει κάθε ύπουλη υπομόνευση του πολιτισμού και της πλούσιας και μακρόχρονης ιστορίας μας. Ας μη εντυπωσιαζόμαστε από τη σύγχρονη μόδα της «αντίκας» για μια απλή επιφανεική «διακόσμηση» των σπιτιών μας με έπιπλα και σκεύη εμπνευσμένα από τη λαϊκή μας παράδοση. Αυτά είναι απλά πυγολαμπίδες και φώτα πολύχρωμου εντυπωσιασμού, αλλά δεν είναι το φως, το άσβεστο, το δυνατό και καθαρό. Το φως του Χριστού και της παραδόσεως που φέγγει σε κάθε άνθρωπο που θέλει να έχει αισθήσεις καθαρές και ζωή φωτεινή.
Ας αξιοποιήσουμε με όλα αυτά τα δοκιμασμένα ιστορικά και διαχρονικά δεδομένα και τη νέα χρονιά 2015. Οι αποτυχίες του παρελθόντος, οι εμπειρίες του παρόντος και οι προβληματισμοί του μέλλοντος είναι ευκαιρίες να γίνουν όλα ένα στο διαχρονικό παρόν της Εκκλησίας μας με τον Χριστό, που είναι το παν για όλους μας. Τότε θα επιβεβαιώνουμε και θα ανανεώνουμε την ελληνορθόδοξη ταυτότητα και παράδοσή μας και στη νέα χρονιά σε διαπροσωπικές σχέσεις και πολιτικοκοινωνικές επιτυχίες.
Εύχομαι πατρικά σε όλους σ᾽ αυτή τη δύσκολη χρονιά αυτό που έλεγε ο νέος Άγιος της Εκκλησίας μας, Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης: «Να είμαστε όλοι ένα και ο Χριστός κεφαλή. Ένα σώμα, σώμα Χριστού: ‘‘Υμείς δε εστε σώμα Χριστού και μέλη εκ μέρους’’ (Α΄ Κορ. 12,27). Είμαστε όλοι ένα, γιατί ο Θεός είναι πατέρας μας. Όταν το ζήσουμε αυτό, είμαστε μέσα στην Εκκλησία. Ζούμε τη χαρά της ενότητας, της αγάπης. Και γινόμαστε ένα με όλους, με κάθε δυστυχισμένο, πονεμένο και αμαρτωλό. Δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα!». Αυτές είναι οι πιο ωραίες ευχές, προσευχές και οι πιο ωραίες επιτυχίες και επιλογές για ένα έτος ευλογημένο και ειρηνικό, «ίνα ώσιν εν» (Ιω. 17,11).


Καλή και ευλογημένη από τον Κύριο χρονιά!
Ιεράπετρα, Πρωτοχρονιά 2015


Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο Ιεραπύτνης και Σητείας ΕΥΓΕΝΙΟΣ,
Διάπυρος προ τον εν σαρκί περιτμηθέντα Κύριον
ευχέτης πάντων υμών