ΟΜΙΛΙΑ
ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΙΕΡΑΠΥΤΝΗΣ ΚΑΙ ΣΗΤΕΙΑΣ κ. ΕΥΓΕΝΙΟΥ
ΚΑΤΑ ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ
ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΗΤΕΙΑΣ
(11 ΜΑΪΟΥ 2008 ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ)


«Των Μαθητών σου ο χορός, συν μυροφόροις Γυναιξίν, αγάλλεται συμφώνως, κοινήν γαρ εορτήν συν αυτοίς εορτάζομεν, εις δόξαν και τιμήν της σης Αναστάσεως, και δι' αυτών, φιλάνθρωπε Κυριε, τω λαώ σου παράσχου το μέγα έλεος».
Σεβασμιώτατε Μητροπολίτα Μυτιλήνης, Ερεσσού και Πλωμαρίου κ. Ιάκωβε,
Σεβ. Μητροπολίτα πρ. Νέας Ζηλανδίας κ. Ιωσήφ,
Σεβ. Μητροπολίτα Πέτρας και Χερρονήσου κ. Νεκτάριε,
Πανοσ. Αρχιμανδρίται, Αιδεσ. Πρεσβύτεροι και εν Χριστώ Αδελφοί και Συλλειτουργοί,
Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,


Φθάσαμε και φέτος τη μεγάλη γιορτή του Πάσχα και ζούμε τις πρώτες Κυριακές μετά από τη μεγάλη αυτή εορτή, του Αντίπασχα με την σωτήριον ομολογία του Απ. Θωμά και σήμερα με την εορτή των αγίων Μυροφόρων γυναικών και των δικαίων Ιωσήφ του από Αριμαθαίας και Νικοδήμου του νυκτερικού μαθητού του Κυρίου και μέλους του Ιουδαϊκού Συνεδρίου.
Από τον 10ο αιώνα βρίσκομε στο Εορτολόγιο της Μεγάλης Εκκλησίας Κων/πόλεως να αναγράφεται η Κυριακή των Μυροφόρων κι από τότε μέχρι και σήμερα ανελλιπώς και διαρκώς έχομε τη συνάντηση του Ιησού με τις Μυροφόρες ως την εμπειρία του αναστημένου Διδασκάλου, αφού προηγουμένως οι δύο άλλοι μαθητές, ο Ιωσήφ ο Ευσχήμων βουλευτής και ο Νικόδημος, μαρτυρούν τον θάνατο του Ι. Χριστού και την ταφή Του στο κενό μνημείο.
Έτσι έχουμε και την πιστοποίηση του θανάτου και την επιβεβαίωση της αναστάσεως του Ι. Χριστού. Τα ιερά λοιπόν αυτά πρόσωπα, αποτελούν μέχρι σήμερα μάρτυρες αδιάψευστους της θείας Αναστάσεως. Υπήρξαν, όμως και διακονητές στο έργο της ταφής του Κυρίου με όλες τις πρέπουσες νεκρικές τιμές, και την προσφορά μεγάλης ποσότητας πολυτίμων αρωμάτων, ήτοι μίγμα σμύρνης και αλόης «ωσεί λίτρας εκατόν». Δεν ήταν, λοιπόν, δυνατόν να μη γίνει αναφορά, μνεία και μνήμη εόρτια και πανηγυρική στο θεάρεστο έργο τους αμέσως μετά την Κυριακή του Πάσχα και μέσα σ  αὐτή την πασχαλινή περίοδο. «Αγάλλονται συμφώνως» όλοι μαζί ο χορός των Μαθητών και ο χορός των Μυροφόρων, γιατί είναι για όλους κοινή η γιορτή της θείας Αναστάσεως. Είναι γιορτή «εις δόξαν και τιμήν της Σης αναστάσεως», γι  αὐτό στο λαό τον ευσεβή και πιστό παρέχεται «το μέγα έλεος».
Οι άγιοι Ιωσήφ και Νικόδημος είναι οι πρώτοι μάρτυρες του θανάτου και της ταφής του Ιησού Χριστού, οι Μυροφόρες υπήρξαν πρώτες μάρτυρες της αναστάσεως και οι θεατές του κενού τάφου.
Είδαν και τον λευκοφορεμένο άγγελο να τους εξαγγέλλει το μεγάλο γεγονός της αναστάσεως του Χριστού: «ηγέρθη, ουκ έστιν ώδε· ίδε ο τόπος όπου έθηκαν αυτόν. αλλ  ὑπάγετε είπατε τοις μαθηταίς αυτού και τω Πέτρω ότι προάγει υμάς εις την Γαλιλαίαν· εκεί αυτόν όψεσθε, καθώς είπεν υμίν»
Έτσι οι Μυροφόρες που είχαν αγαθή προαίρεση και ιερά αφοσίωση προς τον Δάσκαλό τους, τώρα γίνονται και Ευαγγελίστριες, μάρτυρες και κήρυκες της αναστάσεως στους μαθητές και τον κόσμο όλο.
Αυτό το θαύμα της πίστεως μαζί με τις σημερινές Μυροφόρες ψυχές ομολογούν και επιβεβαιώνουν τα Ιερά Εγκαίνια της μεγάλης Εκκλησίας της Ευαγγελίστριας εδώ στην πόλη της Σητείας. Είναι θαύμα θαυμάτων σε εποχές κρίσιμες, οικονομικής στενότητος, αλλά και αντιδεντολογίας και συγχύσεως. Άνθρωποι του Θεού, κρυφοί Μαθητές Του, μυροφόρες και μυρισμένες ψυχές με τόλμη και θάρρος αυτά προσφέρουν, και μάλιστα από το υστέρημά τους, να αναστηθεί κυριολεκτικά εκ του μηδενός μια τόση μεγάλη και περικαλλής Εκκλησία, «οίκος Θεού», θρόνος του Κυρίου, «Τράπεζα ζωής» και μαρτυρία της αιώνιας δόξης και τιμής της αναστάσεως του Κυρίου, του μεγαλύτερου και ενδοξοτέρου γεγονότος της ανθρωπότητος.
Μυροφόρες ψυχές, που γίνονται δωρητές και ευαγγελίζονται τη χαρά και την ειρήνη, τη συμφιλίωση και την καταλλαγή του αδύνατου και αμαρτωλού ανθρώπου με την άκρα συγκατάβαση και συνύπαρξη Θεού και ανθρώπου στον ίδιο χώρο, την Εκκλησία.
Ο Ιερός Ναός της Ευαγγελίστριας γίνεται «σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον και του απ᾽ αιώνος μυστηρίου η φανέρωσις» γιατί ο Υιός του Θεού γίνεται υιός ανθρώπου και ο άνθρωπος ανασταίνεται και κερδιζει την αιώνια ζωή.
Μύρα και δάκρυα γίνονται ένα για να μυρίσουν το σώμα του Ιησού Χριστού, την αγία Εκκλησία Του, και να διδάξουν τους ανθρώπους την θεοκοινωνία, την αλληλοπεριχώρηση, την αυτοπαραίτηση από τα φθαρτά του κόσμου τούτου, και την αναζήτηση στα αιώνια και άφθαρτα αγαθά, τα οποία «ητοίμασεν ο Θεός τοις αγαπώσιν Αυτόν».
Ετόλμησαν οι ευγνώμονες, ευαίσθητες ψυχές, οι ανώνυμοι η επώνυμοι μικροί η μεγάλοι δωρητές έργο δύσκολο, σχεδόν ακατόρθωτο, δυσβάστακτο, βαρύ και ανάλαφρο, υψηλό και θεάρεστο σε δύσκολους καιρούς: να ανοικοδομήσουν Εκκλησία Θεού ζώντος, «στύλον και εδραίωμα της αληθείας», δηλ. της χριστιανικής αμωμήτου πίστεώς μας.
Κατάφερε η πίστη τους να επιβεβαιωθεί με έργα πίστεως, με την αδιάψευστη βεβαιότητα στην ανάσταση του Χριστού και της κάθε αγωνιζόμενης ψυχής και με πνεύμα όχι επίδειξης αλλά προσφοράς και επαναευαγγελισμού, όπως πρέπει σ  ἕνα ευσεβή, ευαίσθητο, παραδοσιακό και φιλοπρόοδο λαό, όπως είναι ο σητειακός.
Το ιερά Εγκαίνια του Ναού της Ευαγγελίστριας είναι χρονικό ορόσημο όχι μόνο γιατί γνωρίσαμε μυροφόρες χριστιανικές ψυχές με τόλμη και θάρρος, αλλά γιατί η σημερινή κοινωνία πρέπει να αναπτύσσεται ισσόροπα. Έτσι, δίπλα στα καινούργια κτήρια, τα Σχολεία, τα ξενοδοχεία και τα πολυκαταστήματα πρέπει να ανεγείρονται και Εκκλησίες, ως πύργοι ευσεβείας και τόλμης, γενναιότητος και δημιουργίας πολιτιστικής και πνευματικής κληρονομιάς, που όπως την παραλάβαμε από τους Πατέρες μας την αφήνουμε και στα παιδιά μας. Για να συνεχίσουν να αγαπούν και όχι να αδιαφορούν για τον τόπο τους, για την παράδοσή τους για τα ιερά και όσια του Γένους μας. Και οι διαβάτες-τουρίστες η πραγματευτές βλέπουν και μελετούν τα μνημεία αυτά της πίστεως και του πνεύματος, διαβλέποντας και αναγνωρίζοντας την πολιτιστική κληρονομιά, την αρχιτεκτονική δημιουργία κάθε εποχής και την κοινωνική συνοχή του τόπου μας.
Η Τοπική Εκκλησία μας έχει θέσει σε προτεραιότητα την ίδρυση νέων Ενοριών με περικαλλείς Ιερούς Ναούς, την αναστήλωση παλαιών βυζαντινών, μεταβυζαντινών και νεώτερων Εκκλησιών, και την αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, με σκοπό την κοινωνική ανάπτυξη, την κοινωνική συνοχή και την ευημερία του ευσεβούς, παραδοσιακού και φιλοπρόοδου λαού του τόπου μας.
Ας είναι αιωνία η μνήμη των κτητόρων, των Πρωτεργατών, όλων των Ευεργετών και δωρητών του Ι. Ναού τούτου, αλλά και των Προκατόχων μας, ιδιαιτέρως δε του μακαριστού Προκατόχου μας Μητροπολίτου Ιεραπύτνης και Σητείας κυρού Φιλοθέου του Β´, που είχε την έμπνευση και τη διόραση να ανεγερθεί νέος Ναός για τις ανάγκες της πόλεως. Χάριτι Θεού, με τις πρεσβείες της Θεομήτορος και με τη συνεισφορά όλων σας, χωρίς καμιά κρατική βοήθεια η χρηματοδότηση, ο Ναός ολοκληρώθηκε και εμείς επιτελούμε σήμερα τα ιερά αυτού Εγκαίνια με πάνδημη και παγκρήτια συμμετοχή.
Ευχαριστούμε και ευγνωμονούμε τους παρόντες και απόντες δωρητές,  αλλά και τους παρόντες Σεβ. Μητροπολίτες, με προεξάρχοντα τον Σεβ. Μητροπολίτη Μυτιλήνης, Ερεσού και Πλωμαρίου και φίλτατο εν Χριστώ αδελφό κ. Ιάκωβο για την ολοπρόθυμη και τιμητική συμμετοχή του στα Ιερά Εγκαίνια με τη μεταφορά των ιερών Λειψάνων των νεοφανών Μαρτύρων της Λέσβου Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης, στους οποίους αφιερώνομε το δεξιό κλίτος του Ναού.
Ευχαριστούμε τον εντιμώτατο Υφυπουργό Εθνικής Αμύνης κ. Ιω. Πλακιωτάκη τον Αντινομάρχη Λασιθίου κ. Θεόδ. Πατεράκη, τον Δήμαρχο Σητείας κ. Νικ. Κουρουπάκη, τον Διοικητή του 3ου ΚΕΠ Ζήρου, τους εκπροσώπους της Αστυνομίας, της Αυτοδιοικήσεως και όλους τους εκπροσώπους των Φορέων, Συλλόγων και Σωματείων του τόπου μας.
Ευχαριστούμε τους Αιδεσιμωτάτους Ιερείς, και ιδιαιτέρως τον Αιδεσιμολ. πρωτ. π. Φιλοκτήμονα Αυγουστινάκη, τον οποίο συγχαίρομε και επαινούμε, γιατί για πολλά χρονια με αυτοθυσία και αυταπάρνηση, νύκτα και ημέρα, εργάσθηκε φιλότιμα με τη βοήθεια και συμπαράσταση των κατά καιρούς Εκκλησιαστικών Συμβούλων, των Ιεροψαλτών και των πολλών εθελοντών, για την ανοικοδόμηση και τον εξωραϊσμό του Ιερού τούτου Ναού. Ας αγιάζει ο Κύριος τους αγαπώντας την ευπρέπειαν του Οίκου Του.
Η συμμετοχή και η τιμητική παρουσία όλων σας στα Ιερά Εγκαίνια της Ευαγγελιστρίας επιβεβαιώνουν την ζωντανή πίστη σας στον Αναστημένο Ιησού Χριστό. Το θάρρος και η τόλμη να ομολογούμε την πίστη μας είναι απαραίτητες αρετές, γιατί στην επόχή μας η απιστία απειλεί να γίνει μόδα, η άρνηση στις αξίες διογκώνεται και ο ευδαιμονισμός, ο υλισμός και το συμφέρον κυριαρχούν στις μεταξύ μας σχέσεις. Η δειλία και ο φόβος, ο συμβιβασμός και η σκοπιμότητα, οδηγούν γρήγορα στο ηθικό ξεπούλημα, την κοινωνική κρίση και την αλλοτρίωση.
Το κέντρο της ζωής μας πρέπει να είναι ο Ιησούς Χριστός και η Εκκλησία Του, ως αναφορά σε διαχρονικές και παραδοσιακές αξίες, ως ζωντανοί και θαρραλέοι ποδηγέτες και καθοδηγητές με πνεύμα δυνάμεως και όχι δειλίας η συμβιβασμού ψυχοφθόρου. Ο Απ. Παύλος λέγει: «ου γαρ έδωκεν ημίν ο Θεός πνεύμα δειλίας, αλλά δυνάμεως και αγάπης και σωφρονισμού» (Β´ Τιμ. 1,7).
Ευχηθείτε Σεβ. άγιοι Αρχιερείς, να είναι στερεωμένος και ασάλευτος ο Ιερός αυτός Ναός έως της συντελείας των αιώνων και να αποτελεί εργαστήριο αγιότητος, φροντιστήριο ψυχών, παλλάδιον ευσεβείας, πίστεως και αγάπης Χριστού, προς δόξαν του εν Τριάδι Θεού, προς ευμένειαν της Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και εύκλειαν της Τοπικής Εκκλησίας, της ιστορικής Ιεράς Μητροπόλεως Ιεραπύτνης και Σητείας. Αμήν!