ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΕΠΙ ΤΩ ΑΓΙΩ ΠΑΣΧΑ

+ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ

ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ-ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ
ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
ΠΑΝΤΙ ΤΩ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ
ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝΔΟΞΩΣ ΑΝΑΣΤΑΝΤΟΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

Αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω αγαπητά και περιπόθητα,

«Ιδού, ο χειμών παρήλθεν»! (Άσμ. Ασμ. 2, 11), «ανέτειλε το έαρ» της σωτηρίας, «τα άνθη ώφθη εν τη γη, φωνή της τρυγόνος ηκούσθη, ... αι άμπελοι κυπρίζουσιν, έδωκαν οσμήν» (Άσμ. Ασμ. 2, 12-13) Πάσχα ιερόν, άγιον, μέγα ανέτειλε και θάλπει, φωτίζει και λαμπρύνει τον κόσμον. «Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια» (Κανών του Πάσχα):

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !

Ο Θεός, ο Απαθής, ο Αθάνατος, ο ωραίος Νυμφίος της Εκκλησίας, ο Κύριος ημών και Πρωτότοκος Αδελφός και Φίλος Ιησούς Χριστός, «ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας», την τρίτην ημέραν αφ’ ου από του ύψους του Σταυρού εξεφώνησε το «Τετέλεσται!» (Ιω. 19,30.). Ο «άδης κάτωθεν επικράνθη συναντήσας» (Ησ. 14, 9). Αυτόν, διότι όχι μόνον κατήργησε το κράτος του και εκένωσε θεοπρεπώς τα σκοτεινά ταμεία του, χαρίζων ζωήν εις τους τότε ευρισκομένους εις τα μνήματα, αλλά και διότι χαρίζει ζωήν ατέρμονα και βεβαίαν ανάστασιν εις όλους όσοι μετά ταύτα, μέχρι και της συντελείας του αιώνος, θα πιστεύσουν εις Αυτόν, θα ζήσουν εν Αυτώ και θα κρατήσουν μέχρι τέλους την εις Αυτόν ομολογίαν και πίστιν. Ο Χριστός, «δικαιοσύνη εζωσμένος την οσφύν Αυτού και αληθεία ειλημένος τας πλευράς» (Ησ. 11, 5), ηγέρθη εκ του Τάφου, «παγγενή τον Αδάμ αναστήσας ως φιλάνθρωπος» (Ακολ. Αναστάσεως)
Ιδού, λοιπόν, αδελφοί αγαπητοί και τέκνα περιπόθητα, το κεφάλαιον της μεγάλης εορτής ημών και το κλίμα της ανοίξεως, την οποίαν εν έαρι καιρού ευαγγελίζεται η Εκκλησία εις την Οικουμένην. Ο βαρύς χειμών του θανάτου αποτελεί παρελθόν! Η παγερά τυραννία του διαβόλου ενικήθη κατά κράτος. Το φοβερόν βασίλειον του σκότους και της απωλείας διελύθη. «Ο Κύριος εβασίλευσεν, ευπρέπειαν ενεδύσατο»! (Ψαλμ. 92, 1).Είδομεν τον Ιησούν εθελουσίως, εξ άκρας αγάπης, πάσχοντα επί Σταυρού και θνήσκοντα και θαπτόμενον δι᾿ ημάς και δια την σωτηρίαν ημών. Τον προσεκυνήσαμεν ήδη Αναστάντα εκ νεκρών και, μαζί με τους Αποστόλους και τας Μυροφόρας, ηκούσαμεν από το άγιον στόμα Του το «Ειρήνη υμίν!» (Ιω. 20, 20) και το «Χαίρετε!» (Ματθ. 28,9), και εχάρη η καρδία μας. Και «την χαράν ημών ουδείς αίρει αφ᾿ ημών» (Πρβλ. Ἰω. 16, 22), διότι πλέον και ο ιδικός μας, ο προσωπικός ενός εκάστου, θάνατος, δυνάμει έχει καταργηθή. Αφ᾿ ου και εφ᾿ όσον και ημείς εσταυρώσαμεν το εν ημίν σαρκικόν φρόνημα του παλαιού ανθρώπου «συν τοις παθήμασι και ταις επιθυμίαις» (Γαλ. 5,25), και «απεθάνομεν συν Χριστώ, πιστεύομεν ότι και [θα] συζήσωμεν» (Ρωμ. 6, 8) μαζί Του. Αφ’ ου «συνετάφημεν» μετά του Χριστού «δια του βαπτίσματος» (Ρωμ. 6, 4), θα γίνωμεν «σύμφυτοι», δηλ. μέτοχοι, και της Αναστάσεώς Του (Ρωμ. 6, 5). Την αλήθειαν αυτήν διασαλπίζει ρητορικώτατα ο Θεολόγος Γρηγόριος, λέγων: «Χθες συνεσταυρούμην Χριστώ, σήμερον συνδοξάζομαι. Χθες συνενεκρούμην, συζωοποιούμαι σήμερον. Χθες συνεθαπτόμην, σήμερον συνεγείρομαι» (Λόγος Εις το αγ. Πάσχα και εις την βραδυτήτα, Ε.Π.Ε. 1, 66). Το αιώνιον πρόβλημά μας, κατά ταύτα, το έλυσεν άπαξ δια παντός ο Αναστάς Κύριος. Η αγωνία μας έλαβε τέλος. «Ανέστη Χριστός, και ζωή πολιτεύεται»! (Κατηχ. Λόγος Ιωάννου Χρυσοστόμου). Εις το εξής, η Ζωή και η Ανάστασις ημών δεν είναι ζητούμενον, δεν είναι όνειρον, δεν είναι ουτοπία, αλλ’ είναι απτή και ψηλαφητή πραγματικότης. Πραγματικότης, η οποία έχει συγκεκριμένον πρόσωπον και όνομα: «το υπέρ παν όνομα» Ιησούς Χριστός, ενώπιον του Οποίου «παν γόνυ κάμψει επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων» (Φιλ. 2, 9) και κάθε γλώσσα θα ομολογήση ότι Αυτός είναι ο μόνος Ζωοδότης και Κύριος, όστις ζη και βασιλεύει εις τους αιώνας, μοιραζόμενος εθελαγάθως την Βασιλείαν Του, την δόξαν Του και την κληρονομίαν του Πατρός Του, με όλους τους κοινωνούς του Σταυρού, του θανάτου και της Αναστάσεώς Του, ως «πρωτότοκος εν πολλοίς αδελφοίς» (Ρωμ. 8, 29).
Αυτού δεόμεθα εκτενώς, από της μαρτυρικής ημών Πατριαρχικής και Οικουμενικής καθέδρας, όπως χαρίζη ειρήνην εις τον κόσμον, φωτισμόν αληθείας και δικαιοσύνης εις τας ψυχάς των ανθρώπων, υπομονήν και στηριγμόν εις κάθε δοκιμαζόμενον, γεύσιν σωτηρίας και ζωής αιωνίου εις πάντας τους πιστούς.
Αυτώ, τω Νικητή του θανάτου και αρχηγώ της ζωής, η δόξα, το κράτος, η τιμή και η προσκύνησις, συν τω Πατρί και τω Αγίω Πνεύματι, εις τους αιώνας. Αμήν.

Άγιον Πασχα 2008
+ Ο Κωνσταντινουπόλεως
διάπυρος προς Χριστόν Αναστάντα
ευχέτης πάντων υμών