ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΙΕΡΑΠΥΤΝΗΣ ΚΑΙ ΣΗΤΕΙΑΣ

«ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΟΥΣΗΣ

(ΡΕΪΖΝΤΕΡΙΑΝΗΣ) ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣ»

Σε νέα πολυτελή έκδοση, διατάσεων 23,5Χ13,5 cm , εκδόθηκε τον Ιούνιο του 2010 το ιστορικό της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας της Ελεούσης. Πρόκειται για την ιστορική εικόνα που φυλάσσεται στον φερώνυμο Ενοριακό Ναό της πόλης της Ιεράπετρας και αποτελεί πιστό αντίγραφο της γνωστής εικόνας του Άξιον Εστιν του Πρωτάτου, ενώπιον της οποίας επιτελέσθηκε το 980 μ.Χ. το παράδοξο θαύμα της παράδοσης του ομώνυμου αγγελικού ύμνου σε Κελί του λάκκου της Καψάλας του Αγίου Όρους.

Η καταγραφή του χρονικού της εικόνας ξεκινά από την περίοδο της ελληνικής επανάστασης του 1821, οπότε ένας Τούρκος παρέδωσε σε δύο διωκώμενους Ρεϊζντεριανούς την περίπυστη εικόνα, επειδή μάταια προσπάθησε να την καταστρέψει με ένα τσεκούρι, βλέποντας την εικονιζόμενη Παναγία να του χαμογελά. Με γλαφυρότητα και περιεκτικό λόγο εξιστορούνται όλα τα γεγονότα που συνδέονται με τη θαυματουργή εικόνα μέχρι και τις μέρες μας. Το κείμενο συνέγραψε η Δασκάλα και τ. Εκπαιδευτική Σύμβουλος κ. Μαρία Μαθιουδάκη-Δραγασάκη, Πρόεδρος του Συλλόγου Μικρασιατών Ιεράπετρας, ενώ τη συνολική επιμέλεια της έκδοσης είχε και πάλι ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμ. π. Κύριλλος Διαμαντάκης, Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Ιεραπύτνης και Σητείας.

Την έγχρωμη και ιδιαίτερα καλαίσθητη έκδοση, στο εξώφυλλο της οποίας δεσπόζει το παλλάδιον της Ιεράπετρας, η εικόνα της Παναγίας της Ελεούσας, προλογίζει ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Ευγένιος. Όπως χαρακτηριστικά σημειώνει: «Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Ρεϊζντεριανής αποτελεί πηγή δυνάμεως, θείου ελέους και αγάπης της Θεοτόκου προς όλους τους πιστούς, ιδιαιτέρως όμως προς τους Μικρασιάτες αδελφούς μας. Αυτοί προτίμησαν τα δίσεκτα εκείνα χρόνια της καταστροφικής μανίας και της λαίλαπας του πολέμου, τα χρόνια της συρρίκνωσης του ελληνισμού και του ξεριζωμού από τις πατρογονικές τους εστίες, να δώσουν τη δική τους μαρτυρία της πίστεως, της αγάπης, της τιμής, της ευλάβειας και του σεβασμού τους προς τη Μεγάλη Προστάτιδα και Υπέρμαχο Στρατηγό του Γένους μας.

Είναι το μόνο ενθύμιο και το ιερότερο κειμήλιο που έφεραν μαζί τους από την ιδιαίτερή τους πατρίδα οι ξεριζωμένοι και εξουθενωμένοι, αλλά με αμετάθετη πίστη στο ιερό πρόσωπό Της, Ρεϊζντεριανοί. Προτίμησαν να περισώσουν την Ιερά Εικόνα της Παναγίας από τη μανία του εχθρού και να αφήσουν πίσω τους πλούτη και χρυσάφια, πολύτιμα αντικείμενα, χωράφια και νοικοκυριά. Γιατί ήταν ποτισμένοι με τα νάματα της αμωμήτου πίστεως στον Ιησού Χριστό και της πατροπαράδοτης ευλάβειας προς τη Μητέρα Του Κυρία Θεοτόκο. Ήξεραν να ξεχωρίζουν τον πραγματικό και αιώνιο πλούτο από τον πρόκαιρο και εφήμερο. Ήλπιζαν ότι το έλεος και η πίστη της Παναγίας δεν θα τους αφήσουν απροστάτευτους. Γι᾽ αυτό και όταν εγκαταστάθηκαν στη Μητέρα Ελλάδα και τη φιλόξενη Γεραπετρίτικη γη μεγαλούργησαν και καταξιώθηκαν. Ρίζωσαν, βλάστησαν και καρποφόρησαν, επειδή είχαν πίστη στον πολύτιμο Θησαυρό, ευλάβεια στη στοργική μάνα, τιμή στην ‘‘αειμακάριστον και παναμώμητον και Μητέρα του Θεού ημών'', αγάπη στην Παναγία την Ελεούσα».

Και ο Σεβ. Ποιμενάρχης κ. Ευγένιος καταλήγει στον πρόλογό του: «Είναι επιτακτική ανάγκη στις μέρες μας να διατηρήσουμε ως λαός την ιερά μνήμη μας και να παραμείνουμε πιστοί, ενωμένοι γύρω από το ιερό αυτό κειμήλιο, που αποτελεί σύμβολο μνήμης, πόνου, αγωνίας και τραγωδίας ενός ευσεβούς, φιλοπρόοδου και καλλιεργημένου λαού. Και σήμερα εξακολουθεί η θαυματουργός και ιστορική αυτή εικόνα να επιτελεί θαύματα, να θεραπεύει ανίατες ασθένειες και να βοηθά όσους την επικαλούνται, να δίδει τη μαρτυρία της Ρωμηοσύνης, της σωστής ιεράρχησης των αξιών της ζωής, της ζωντανής πίστεως και του αξιοθαύμαστου πολιτισμού».