Στη μνήμη του μακαριστού δοκίμου Μοναχού Νικοδήμου (κατα κόσμον Νικολάου Σωτηροπούλου) 


 
Πένθιμα ήχησαν την Τετάρτη 4 Σεπτεμβρίου κατά την ώρα του Εσπερινού οι καμπάνες της Ιεράς Μονής Παναγίας της Ακρωτηριανής στο Τοπλού.
Πλήθος πιστών είχε κατακλύσει από νωρίς το Καθολικό της Μονής, ενώ η αυλή ήταν ασφυκτικά γεμάτη από πιστούς που ήλθαν για να συμποσευχηθούν στην εξόδιο ακολουθία του μακαριστού δοκίμου Μοναχού Νικοδήμου (κατα κόσμον Νικολάου Σωτηροπούλου) υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του.
Σύσσωμος ο Ιερός Κλήρος της Επαρχίας Σητείας αλλά και Ιερείς από άλλες περιοχές, προεξάρχοντος τοῦ Πανοσιολ. Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως Ιεραπύτνης και Σητείας Αρχιμ. Κυρίλλου Διαμαντάκη, λόγῳ απουσίας του Σεβ. Μητροπολίτου μας κ.κ. Ευγενίου, έψαλλαν την εξόδιο ακολουθία πέριξ της σωρού του εκλιπόντος. Ως ο ευσχήμων Ιωσήφ, εμφανώς συντετριμμένος και δακρύων ο Ηγούμενος της Μονής  Αρχιμ. Φιλόθεος Σπανουδάκης εδέχετο τα συλλυπητήρια του κόσμου.
Η τελετή λιτή και απέριττη, όπως άρμοζε στην περίσταση.
Θλίψη διακατείχε το πολυπληθές εκκλησίασμα, το οποίο αυθόρμητα συνόδευσε τον μακαριστό Νικόδημο μέχρι το Κοιμητήριο της Μονής, όπου, αφού τον μετέφεραν στα χέρια τους Ιερείς, έγινε  η ταφή.  
«Δός μοι τοτον τόν ξένον, τόν κ βρέφους ὡς ξένον ξενωθέντα ἐν κόσμῳ. Δός μοι τοτον τόν ξένον, να κρύψω ν τάφῳ, ς ς ξένος οκ χει τήν κεφαλήν πο κλίνη…»


Νόμιζες πως δε θα βρεθεί κανείς για να σε κλάψει
Γιατ᾽ ήσουν ξένος κι άγνωστος ανάμεσα σ᾽ εμάς,
όμως είν᾽ ένα ψέμα αυτό, αφού ήσουν δικός μας
μες την ψυχή του καθ᾽ ενός έμπαινες μονομιάς.

Παιδί μικρό κι αδύναμο σε δρόμους και σοκάκια
χωρίς γονείς και συγγενείς, κλαμμένο καί φτωχό
μες του πολέμου τη φωτιά γυρνούσες μοναχός σου
μα βρέθηκες σ᾽ απάνεμο λιμάνι αραχτό.

Η μοίρα που σε μοίρανε είχε και τα καλά της,
σου έγραφε να μη χαθείς μέσα στον κόσμο αυτό,
σε έριξε σ᾽ ανθόσπαρτο, όμορφο περιβόλι
και σού ᾽δωσε την Παναγία να ᾽χεις για φυλακτό.

Έδινες την αγάπη σου, μέσα από την καρδιά σου
Με όποιον κι αν βρισκόσουνα άγνωστο ή γνωστό,
γι᾽ αυτό σε αγαπήσανε όσοι κι αν σε γνωρίσαν
Και ήσουν μέσα στη Μονή κάτι ξεχωριστό.

Καλό ταξίδι Νικολή, Νικόδημε κατ´ άλλους,
να έχεις για πυξίδα σου πάντοτε τον Χριστό.
Οι άγγελοι σε πήρανε στην Άνω Βασιλεία
Να σ᾽ έχουνε σαν άγγελο μαζί τους φτερωτό.

 

Γεώργιος Μαρκαντωνάκης
Ταξίαρχος ε.ε.-Αναγνώστης, 4-9-2013