Χειροτονία Διακόνου από τον Σεβ. Μητροπολίτη Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Ευγένιο στην Ιερά Μονή Παναγίας Φανερωμένης Ιεράπετρας

Το Σάββατο 27 Δεκεμβρίου, εορτή της μνήμης του Αγίου Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου Στεφάνου, ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Ευγένιος χοροστάτησε κατά την ακολουθία του Όρθρου και στη συνέχεια ιερούργησε στο κατάμεστο από πιστούς καθολικό της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως Θεοτόκου Φανερωμένης Ιεράπετρας. Κατά την Θεία Λειτουργία ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Ευγένιος χειροτόνησε σε Διάκονο τον Οσιολογιώτατο Μοναχό της Μονής π. Γαβριήλ Καπανταΐδάκη, πτυχιούχο της Σχολής Διοίκησης και Οικονομίας του Τ.Ε.Ι. Κρήτης.


Φανερά συγκινημένος ο νέος Διάκονος της τοπικής Εκκλησίας στην προσφώνησή του προς τον χειροτονούντα Επίσκοπό του Σεβ. Μητροπολίτη Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Ευγένιο σημείωσε μεταξύ άλλων τα εξής: «Προσκυνώ Πατέρα, Υιόν και Αγιον Πνεύμα, Τριάδα ομοούσιον και αχώριστον. Ευχαριστώ και δοξάζω τον εν Τριάδι προσκυνητό Θεό μας, ο οποίος με αξιώνει, παρά τη μικρότητά μου, ν’αναλάβω αυτή την τιμητική και ύψιστη  διακονία. Σεβασμιώατε Πάτερ και Δέσποτα, σεβαστοί Πατέρες και αδελφοί, λαέ  του Θεού ηγαπημένε. Δέος βαθύ με συνέχει και ιερός φόβος με διακατέχει. Παίρνω όμως θάρρος και δύναμη στηριζόμενος στην άκρα φιλανθρωπία και αγάπη του Κυρίου Ιησού Χριστού και Θεού μου, τον οποίο εν ειλικρινεία καταθέτω ότι αγαπώ εκ βάθους. Αυτός, πιστεύω, ο Κύριος, ο Μέγας Αρχιερέας με την επίσκεψη του Παρακλήτου Πνεύματος, ήταν Εκείνος που έβαλε στην καρδιά μου από πολύ καιρό τον πόθο του Μοναχισμού και της Ιερωσύνης. Αυτός με προστάτευσε και με προφύλαξε από πολλές δυσκολίες και πειρασμούς, όλα αυτά τα χρόνια. Τώρα ανακρίνοντας και αναθεωρώντας τον εαυτό μου, μέσα στην πορεία της ζωής μου, βλέπω καθαρά το χέρι του να με κατευθύνει και να με καθογηγεί προς τον σκοπό αυτό. Συνειδητοποιώ την αναξιότητά μου, ακόμμα περισσότερο την κρίσιμη τούτη ώρα  και αναβοώ «Ευλογητός ο Θεός» και «είη το όνομα Κυρίου ευλογημένον». Ιδιαίτερα με συγκινεί αυτή η αγάπη του Θεού, Σεβασμιώτατε, γιατί διαπίστωσα ότι πίσω από τις όποιες δυσκολίες και όλα τα προβλήματα πού έχω αντιμετωπίσει στη ζωή μου κρύβεται ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός που όλα αυτά τα μεταποιεί σε ευλογίες, δύναμη και χάρη Θεού. Και έτσι η κλίση του Θεού ήρθε σε μένα στον πιό κατάλληλο χρόνο. Τώρα έκρινε ο Παντοδύναμος Θεός να με καλέσει και να μου αναθέσει τον κλήρο της διακονίας μου, δια μέσου του σεπτού προσώπου σας, Σεβασμιώτατε. Ως αντίδωρο πρωτίστως της πνευματικής αυτής υποχρέωσης μου προς εσάς που με αντιμετωπίσατε με πολλή κατανόηση, με πρωτόγνωρη πατρική αγάπη και μου υποδείξατε το δρόμο και το θέλημα του Θεού, είναι μεταξύ άλλων να δέομαι στον Κύριο να σας δίδει την εξ ύψους δύναμη, αδιάπτωτο υγεία και πολλά έτη, ώστε επιτυχώς και φωτισμένα, όπως μέχρι σήμερα, να επιτελείτε το πολυσχιδές έργο σας».


Στη συνέχεια ο π. Γαβριήλ ευχαρίστησε την οικογένειά του, τους συγγενείς, τους φίλους, τους δασκάλους του σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και όλους τους συμμετέχοντες στην χειροτονία του και ιδιαιτέρως τους σεβαστούς Πατέρες της Θεοφρουρήτου αυτής Ιεράς Μονής Παναγίας Φανερωμένης Γουρνιών Ιεράπετρας Αρχιμανδρίτες π. Παΐσιο και Φιλάρετο, για την αγάπη με την οποία τον περιέβαλαν από την πρώτη στιγμή που ήρθε στο μοναστήρι, τον Πανοσιολογιώτατο Αρχιμ. Κύριλλο Διαμαντάκη, Πρωτοσύγκελλο της Ι. Μητροπόλεως, τον Πανοσιολ. Αρχιμ. π. Πορφύριο Αγγελάκη, ιερατικώς Προϊστάμενο του Ι. Κ. Ναού Αγ. Φωτεινής Ιεράπετρας, τον Ηγούμενο της Ι. Μονής Τιμίου Προδρόμου Καψά Αρχιμ. Μεθόδιο Περάκη, τον Αρχιδιάκονο π. Αμβρόσιο και όλους τους παρευρισκομένους «στη χαρά μου και όσους βοηθούν το μοναστήρι μας». Όπως τόνισε στην κατακλείδα της προσφώνησής του: «Αυτή τη μεγάλη και ανεπανάληπτη στιγμή της ζωής μου ζητώ και πάλι τις προσευχές όλων σας και να προσευχηθούμε στην Παναγία Μητέρα και προστάτη μας να γίνει μεσίτρια και φρουρός της ζωής μου. Να ζήσουμε τη θεοκοινωνία, όπως την έζησε και βίωσε η Ίδια ψάλλοντας: «Η ελπίς μου ο Πατήρ, καταφυγή μου ο Υιός, σκέπη μου το Πνεύμα το Άγιον, Τριάς Αγία δόξα σοι. Την πάσαν ελπίδα μουεις σε ανατίθημι, Μήτηρ του Θεού φύλαξον με υπό την σκέπη σου».


Ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Ευγένιος στην εμπνευσμένη και αγιογραφικά και αγιοπατερικά πλήρως τεκμηριωμένη ομιλία του αναφέρθηκε στο κορυφαίο χάρισμα της ιερωσύνης, το οποίο, όπως είπε, «ο Θεός δώρησε στην Εκκλησία Του και με το οποίο ο χοϊκός άνθρωπος γίνει δοχείον της θείας χάριτος, όργανο του Αγίου Πνεύματος, για να αγιασθεί ο ίδιος και να βοηθήσει και άλλους να αγιασθούν. Όταν ο Ιησούς Χριστός υποσχέθηκε στους Μαθητές Του «Και ιδού εγώ μεθ  υμών ειμί πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος» (Ματθ. 28,20) διαδήλωνε τη διαρκή παρουσία Του στην Εκκλησία, την αδιάκοπη συνέχιση της ιερατικής κλήσεως και αποστολής και την αδιάκοπη εκτέλεση του απολυτρωτικού-σωτηριώδους έργου Του, που ήταν αδύνατον να συνεχιστεί χωρίς τους αγίους Αποστόλους, τους Δώδεκα και τους Εβδομήκοντα. Αυτοί καλώς εννόησαν τους θεϊκούς λόγους και στη συνέχεια ανάδειξαν τον Απόστολο Ματθία, ο οποίος λαμβάνει «τον κλήρον της διακονίας και της αποστολής» στη θέση του εκπεσόντος Ιούδα (Πραξ. 1,26). Στη συνέχεια εκλέγουν και χειροτονούν τους επτά διακόνους, μεταξύ των οποίων και τον σήμερα εορταζόμενο Άγιο Πρωτομάρτυρα και Αρχιδιάκονο Στέφανο, και εγκαθιστούν στις διάφορες τοπικές Εκκλησίες, «κατ’ Εκκλησίαν» (Πραξ. 14,23) Επισκόπους, Πρεσβυτέρους και Διακόνους, οι οποίοι συνειδητά και χαρισματικά δια της χειροτονίας αναλαμβάνουν να συνεχίσουν το αποστολικό έργο, το έργο του Χριστού και της Εκκλησίας Του.


Οι άγιοι Απόστολοι ευαγγελίστηκαν από τον Ι. Χριστό, ο δε Ιησούς Χριστός από Θεού εξεπέμφθη και αμφότερα έγιναν με τάξη και θέληση του ουρανίου Θεού και Πατρός, αναφέρει ο αποστολικός πατήρ άγιος Κλήμης Ρώμης. Αυτή η αδιάκοπη μέχρι σήμερα μετάδοση του ιερατικού χαρίσματος συνιστά την αποστολή και ονομάζεται αποστολική διαδοχή. Μεταδίδεται συνεχώς και αδιάκοπα μέσα στην Εκκλησία του Χριστού και είναι η ίδια Ιερωσύνη του Χριστού και των αγίων Αποστόλων, αγίων Ιεραρχών και αγίων Πατέρων μέχρι τις μέρες μας.
Η επίθεση της χειρός του Αρχιερέως πάνω στο κεφάλι του νέου Κληρικού μέσα στη Θεία Λειτουργία με πίστη και προσευχή είναι η σκέπη του Θεού πάνω στον χειροτονούμενο, η παρουσία και η φανέρωση της Αγίας Τριάδος, όπου ο Θεός Πατήρ σκεπάζει και επευλογεί, ο Υϊός και Λόγος ενεργεί και αποστέλλει και το άγιον Πνεύμα χειροτονεί. «Όλον συγκροτεί τον θεσμόν της Εκκλησίας» και δι’ αυτού μεταδίδεται η Ιερωσύνη ως πράξη και ενέργεια μεταδοτική των χαρισμάτων και θησαυρισμάτων του αγίου Πνεύματος, το Οποίο «πάντας χειροτονεί, αλλ ου δια πάντων ενεργεί», κατά τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Αυτό σημαίνει ότι ο χειροτονούμενος λαμβάνει την τιμή και την αξία να διακονεί τα μυστήρια της Εκκλησίας και να συμβάλλει στη συνέχιση του αγιαστικού και σωτηριώδους έργου της Εκκλησίας, που τον καθιστά ικανό η χειροτονία του, αλλά συγχρόνως του παρέχει τη δυνατότητα και υποχρέωση και ο ίδιος να αγιάζεται, να αγωνίζεται με τον προσωπικό καθημερινό αγώνα του και συγχρόνως να καλλιεργεί και να αυξάνει το χάρισμα της θείας δωρεάς, δηλ. της χειροτονίας του. Έτσι θα αναδειχθεί άξιος Λειτουργός του Κυρίου και πρόθυμος και αδιάβλητος διάκονος της αγίας Εκκλησίας Του.


Αγαπητό μου παιδί. Σ᾿ αυτή την ιερά παράδοση και αποστολική διαδοχή προστίθεσαι και συ σήμερα. Ο μέχρι προ ολίγου απλός Μοναχός γίνεσαι τώρα Λειτουργός του Υψίστου. Θα κρατείς στο εξής στα χέρια Σου Αυτόν που κρατεί ολόκληρον τον κόσμον, Αυτόν που τον κυβερνά και τον κατευθύνει. Θα μετέχεις στην ιερουργία της θείας Ευχαριστίας, θα κοινωνείς τον «Άρτον της Ζωής», θα Τον μεταδίδεις στους συνανθρώπους σου και θα συμβάλλεις στην ευταξία και ιεροπρεπή τέλεση της θείας Λατρείας.
Το μυστήριο της χειροτονίας, που λαμβάνεις σήμερα, αποκαλύπτει μπροστά μας, πρώτα, το θέλημα του Θεού, που σου χάρισε την ιερατική κλήση και προνόησε και σε προστάτευσε από τις παγίδες της κοσμικής ζωής. Έτσι κατάλαβες ότι κάτι άλλο περιμένει από εσένα ο Θεός, το αποφάσισες και τώρα το συνειδοτοποιείς, ότι πρέπει να καλλιεργήσεις και να επαυξήσεις την κλήση σου. Ήσουν πάντα πρόθυμος εις διακονία και αφιλοκερδώς εξυπηρετούσες όλους. Τώρα θα συνεχίσεις πιο δυνατός, πιο χαρισματικός, πιο αποδοτικός.


Δεύτερον, αποκαλύπτει την ολοπρόθυμη εσωτερική απόφαση να ακολουθήσεις τη φωνή του Θεού μέσα σου και να μη διστάσεις. Ο Θεός «πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν» (Α΄ Τιμ 2,4). Όμως, δυστυχώς, πολύ ολίγοι ακούν και αποδέχονται την κλήση του Θεού. Διστάζουν και αποφεύγουν τον αγώνα και τη θυσία που απαιτεί η υψηλή αποστολή. Λησμονούν ότι το έργο είναι του Θεού και όχι των ανθρώπων και μόνον «εν τω Θεώ ποιήσωμεν δύναμιν» (Ψαλμ. νθ 14). Αυτή όμως η κλήση σου σε δυνάμωσε να αποφύγεις τα εφήμερα αγαθά του κόσμου τούτου, τη μάταιη δόξα και τις ανέσεις και τις απολαβές.
Απέκρουσες με προσευχή και δύναμη εξ ύψους τις κοσμικές επιδράσεις και προτίμησες τον τίμιο αγώνα της προσφοράς και διακονίας του λαού του Θεού. Το ιστορικό Μοναστήρι της Παναγίας της Κυρίας Φανερωμένης, έγινε το χέρι του Θεού, η σκέπη και η προστασία σου. Εύχομαι και πιστεύω ότι γεννάται σήμερα ο Χριστός μέσα σου και επαυξάνει τη χάρη Του με τη χειροτονία σου. Εύχομαι και πιστεύω να διακονήσεις επιτυχώς την Τοπική Εκκλησία μας, το παλαίφατο αυτό Μοναστήρι και την Ιερά Μητρόπολή μας. Αυτή η Ιερά Μονή είναι το κύτταρο της κοινωνίας και ο ζωντανός πνεύμονας της τοπικής Εκκλησίας μας. Τα χαρίσματα μοιράζονται από την Παναγία. Εκείνη τα δίδει πλούσια σε όσους την παρακαλούν, πόσο μάλλον σε όσους τη διακονούν ταπεινά. Η Παναγία με τη Γέννηση του Χριστού μας κατέστησε συγγενείς, και μάλιστα εξ αίματος με τον Χριστό. Μας απέδειξε ότι κυοφορείται με τις αρετές, γεννάται με την πίστη. Αυτή η πνευματική σου αναγέννηση και πρόοδος θα είναι η καλύτερη ανακούφιση και ανταπόδοση στους εκλεκτούς γονείς σου, που σου πρόσφεραν πρώτα την αγάπη τους και τώρα στηρίζουν τις επιλογές σου και ενισχύουν το ξεκίνημά σου. Τους επαινούμε και τους συγχαίρομε.


«Είη το όνομα Κυρίου ευλογημένον από του νυν και έως του αιώνος» ομολογούμε σήμερα όλοι μας μπροστά στο θαύμα της συντελούμενης χειροτονίας σου. Στο θαύμα της γεννήσεως και αναγεννήσεως της προσωπικής σου ζωής. Μείνε, λοιπόν, πιστός και αφοσιωμένος στον Ι. Χριστό και την αγία Του Εκκλησία. Μείνε εύθετος-πρόθυμος εις διακονίαν του λαού του Θεού. Διακόνησε την Τοπική μας Εκκλησία από το μετερίζι αυτό, το οχυρό της πίστεως και της ιστορίας μας, το παλαιό Μοναστήρι της Κυρίας Φανερωμένης. Στήριξε την πίστη μας από τον προσωπικό αγώνα του πνευματικού καταρτισμού σου και ανακούφισε τους πονεμένους και ταλαιπωρημένους αδελφούς σου. Αυτοί είναι και οι Αδελφοί του Χριστού, αυτοί είναι η μαρτυρία της αγάπης του Θεού, που βρίσκει εργάτες και διδασκάλους και Διακόνους, ακόμα και σήμερα, και μέχρι της συντελείας του αιώνος.
Και όλοι οι προσκυνητές που καλεί η Παναγία, η Μάνα του πόνου και της θλίψεως, περιμένουν να ζήσουν εδώ στο Μοναστήρι την επιφάνεια του Θεού, τη φανέρωσή Του, πρώτα σε εμάς τους Κληρικούς και ιδιαίτερα στους Μοναχούς. Θα μιλούμε από το βίωμα και την προσωπική μας πνευματική ζωή και εμπειρία, όπως ξεκινά η κάθε μέρα με τις Ιερές Ακολουθίες, τις Παρακλήσεις και προ πάντων με τη Θεία Λειτουργία. Εδώ έρχονται και ανακουφίζονται οι άνθρωποι, παρηγορούνται και αναπαύονται. Φτάνει μια προσευχή μέσα από την καρδιά μας, μία Παράκληση, μία Θεία Λειτουργία, ένας πόνος βαθύς, ένας αναστεναγμός με δάκρυα ψυχής, για να κάνουν το θαύμα στον πιστό και ταλαιπωρημένο, αλλά αγωνιστή χριστιανό.
Εσύ και πάλι ως Διάκονος τώρα, π. Γαβριήλ, θα διακονείς ιεροπρεπώς και θα στηρίζεις φιλαδέλφως όλους τους ανθρώπους. Αφού εσύ πρώτα καθημερινά θα προσφέρεις τον εαυτό σου ψυχή τε και σώματι «θυσίαν ευάρεστον και ζώσαν» στον Άγιο Θεό.
Γίνου μιμητής του πρώτου Διακόνου Αγίου Στεφάνου, που ήταν πλήρης πίστεως και δυνάμεως Θεού. Αγάπησε την προσφορά, τη θυσία, τη φιλαδελφία και προ πάντων την αφιλοκερδή και μετά χαράς και προθυμίας θεληματική διακονία. Αυτή είναι ο πιο γνήσιος τρόπος ζωής, αληθινής αγάπης και μαρτυρίας Χριστού σήμερα. Είναι η πιο άμεση επικοινωνία, που με τη χάρη του Θεού μπορεί να γίνει θεοκοινωνία. Αρκεί και εσύ να βοηθήσεις με τη σεμνοπρεπή και ευλαβική διακονία σου, και να εφαρμόζεις τους λόγους του Κυρίου, ο Οποίος δεν ήρθε για να διακονηθεί από τους ανθρώπους, αλλά για να διακονήσει και να προσφέρει, ακόμη και τον εαυτό Του «λύτρον αντί πολλών» (Ματθ. 20,28).
Να είστε μεταξύ σας, οι Πατέρες, φίλοι και Αδελφοί του Χριστού, για να έχετε όλα τα φιλάνθρωπα γνωρίσματα του Θεού. Τότε θα είστε φιλάδελφοι και φιλάνθρωποι. Έλεγε ο σύγχρονός μας άγιος Πορφύριος, ότι «όταν θα καταλάβουμε ότι ο Θεός γίνεται άνθρωπος, τότε θα εννοήσομε ότι ο Χριστός είναι πάντα φίλος μας, είναι ανάμεσά μας, δεν θέλει την τιμωρία μας, ο Χριστός είναι το παν, γιατί δεν μας προδίδει ποτέ».
Μ᾽ αυτά τα λόγια ο Επίσκοπός σου, οι Ιερείς και ο Διάκονος, περιμένουμε να σε υποδεχθούμε στο Άγιο Θυσιαστήριο και να σου αποδώσουμε τον αδελφικό ασπασμό. Να σε ψάλλομε ως στεφανηφόρο μάρτυρα, ως προφητικό-διδακτικό Διάκονο. Η κατήχηση στην Εκκλησία ήταν και είναι έργο του Διακόνου. Αυτό εννοεί όταν λέει ο Απόστολος Παύλος «την διακονίαν σου πληροφόρησον» (Β΄ Τιμ. 4,5). Να πληροφορείς και εσύ την διακονία σου με το λόγο και τη διδασκαλία του Χριστού.
Βίωσον την Ιερωσύνη σου με τη σημερινή επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, με την ευώδη χάρη του ενός τελεταρχικού Αγίου Πνεύματος και βόησον από τα βάθη της καρδιάς σου:
«Τι σοι προσενέγκω Χριστέ, ότι ώφθης επί γης ως άνθρωπος δι εμέ... οι Μάγοι τα δώρα, οι Ποιμένες το θαύμα, η γη το σπήλαιον, η έρημος την φάτνηνεγώ δε ο ελάχιστος και ασθενικός, ας ομολογώ το θαύμα, ας κηρύττω την ευεργεσία και τη φιλάνθρωπη συγκατάβαση του Γεννηθέντος Χριστού, ψάλλοντας συνεχώς και ακαταπαύστως τον αγγελικόν ύμνονΔόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία».
«Μετά του Γαβριήλ ανυμνούμεν σε, μετά ποιμένων δοξάζομεν κράζοντες Θεοτόκε πρέσβευε τω εκ σου σαρκωθέντι Θεώ σωθήναι πάντας ημάς».
Είσελθε εις την χαράν του Κυρίου σου. Αμήν!»
Μετά το πέρας της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας προσφέρθηκε μοναστηριακό κέρασμα και στη συνέχεια παρατέθηκε γεύμα για όλο το εκκλησίασμα στην τραπεζαρία της Μονής.