Αναμνήσεις από μια υπέροχη Κατασκήνωση στην Ιερά Μονή Παναγίας Φανερωμένης


Γράφει η μαθήτρια:

Εμμανουέλλα Τζανάκη


Για μια ακόμη φορά είχαμε φέτος την ευκαιρία και την χαρά να φιλοξενηθούμε στο μοναστήρι της Παναγίας Φανερωμένης και να περάσουμε ένα ευχάριστο τετραήμερο (Τρίτη 1/7 έως Παρασκευή 4/7/2014). Τα μεγαλύτερα παιδιά, Αργυρώ Βιαννιτάκη, Δέσποινα Ρασούλη, Γεωργία Ρεμουντάκη από την Ιεράπετρα και Εμμανουέλλα Τζανάκη, Νικολέτα Τζανιδάκη και Παναγιώτης Αχλαδιανάκης από το Καλό Χωριό, αναλάβανε μαζί με τους πατέρες της Μονής, π. Παΐσιο και π. Φιλάρετο, την οργάνωση της κατασκήνωσης, την τήρηση του προγράμματος και την επίβλεψη των παιδιών.


Το απόγευμα της Τρίτης, λοιπόν, συναντηθήκαμε τριανταπέντε περίπου παιδιά, από Τετάρτη Δημοτικού έως και Πρώτη Γυμνασίου, των Κατηχητικών Σχολείων Παχειάς Άμμου Ιεράπετρας και Καλού Χωριού Μεραμβέλλου στο μοναστήρι. Μόλις έφθασαν όλα τα παιδιά, οι υπεύθυνοι τα οδήγησαν στους θαλάμους τους ώστε να τακτοποιηθούν. Αμέσως μετά αρχίσαμε το παιχνίδι με τον κύριο Δημήτρη Χοϊλού, θεολόγο καθηγητή και υπεύθυνο του Κατηχητικού Σχολείου της ενορίας του Μιχαήλ Αρχαγγέλου Ιεράπετρας.


Το πρόγραμμα της κατασκήνωσης περιελάμβανε καθημερινά τον Όρθρο στις 7:00, έπαρση της Ελληνικής σημαίας, πρωινό, τακτοποίηση των θαλάμων, δεκατιανό, μεσημεριανό γεύμα στις 13:00, Εσπερινό στις 18:30, υποστολή της σημαίας, βραδινό φαγητό στις 20:30, τραγούδια και πιο αργά το βράδυ το Απόδειπνο. Στα ενδιάμεσα διαστήματα υπήρχε πολύς χρόνος για κατήχηση, παιχνίδι και χαλάρωση.


Το χρόνο ανάμεσα στο πρωινό και μεσημεριανό γεύμα τον αξιοποιούσαμε με παιχνίδι και κατήχηση. Μας άρεσε πολύ να παίζουμε ομαδικά παιχνίδια με τους πατέρες, όπως μπάσκετ και ράγκμπι  καθώς και διάφορα άλλα παιχνίδια με τον κ. Χοϊλού. Στην συνέχεια ακούγαμε με προσοχή και ενδιαφέρον τα θέματα της χριστιανικής μας παράδοσης και τους βίους των Αγίων. Φέτος επιλέχθηκε να ασχοληθούμε με τοπικό αγιολόγιο: ο π. Παΐσιος μας μίλησε για τον Άγιο Ιωσήφ τον Γεροντογιάννη τον κτήτορα της Ιεράς Μονής του Καψά στη Σητεία, ο π. Φιλάρετος για τον Όσιο Χατζή - Ανανία από της Μάλλες Ιεράπετρας, κτήτορα της Ιεράς Μονής Παναγίας Εξακουστής Ιεράπετρας και ο κ. Χοϊλούς για τον Άγιο Ιωσήφ τον Ηγιασμένο από το χωριό Αζωκέραμο της Σητείας.


Τα μεσημέρια, μετά το φαγητό, ασχολούμασταν με ποικίλα θέματα. Την Τετάρτη (2/7), καθισμένοι όλοι μαζί σε ένα κύκλο, τραγουδήσαμε για αρκετή ώρα κι ύστερα κατηφορίσαμε με τον π. Παΐσιο για έναν περίπατο. Κάνοντας μια στάση για να ξαποστάσουμε πριν την επιστροφή, ο π. Παΐσιος μας διηγήθηκε την ιστορία της Μονής της Παναγίας Φανερωμένης. Η συμβολή της Μονής ήταν σπουδαία κατά τις περιόδους των εθνικοαπελευθερωτικών αγώνων ανά τους αιώνες, με την ίδρυση της να χρονολογείται πριν ακόμη από το 1293, και τα θαύματα της Παναγίας μας να είναι αναρίθμητα. Λίγο αργότερα, και αφού ξεκουραστήκαμε για λίγο στους θαλάμους μας, ακολουθήσαμε το δρόμο προς την Άσσαρη, με συνοδό τον π. Φιλάρετο. Εκεί είχαμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε την ασύγκριτη ομορφιά του φυσικού τοπίου, να παρατηρήσουμε τα φυτά, τα βότανα και τα ίχνη των ζώων.


Την Πέμπτη (3/7) επισκεφθήκαμε με τον π. Φιλάρετο το εκκλησάκι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, που βρίσκεται κάτω ακριβώς από τη Μονή. Στα παιδιά έκανε εντύπωση το γεγονός ότι παλαιότερα υπήρχε ένα μυστικό πέρασμα που συνέδεε το μικρό αυτό εκκλησάκι με την κεντρική εκκλησία της Μονής, απ’ όπου οι άνθρωποι φυγαδεύονταν λόγω των τουρκικών επιδρομών.


Αργότερα την ίδια μέρα, την Πέμπτη, γεμίσαμε μπουκαλάκια με αγίασμα της Παναγίας για τους προσκυνητές της Μονής κι ύστερα αφιερώσαμε μία ώρα στο τραγούδι παράλληλα με την ξεκούραση.
Μετά το βραδινό φαγητό καθόμασταν στο μεγάλο τραπέζι, στην αυλή της Μονής, συζητώντας με τους πατέρες για θέματα της Χριστιανικής μας πίστης κι ύστερα, με περισσότερο εύθυμη διάθεση, λέγαμε ανέκδοτα και τραγουδούσαμε. Την Πέμπτη (3/7) βέβαια, μας περίμενε μια ιδιαίτερη έκπληξη. Υποδεχτήκαμε με ενθουσιασμό ένα συγκρότημα που μας κράτησε συντροφιά με κρητική μουσική και έκανε πολύ ξεχωριστή την τελευταία μας βραδιά στο μοναστήρι. Απολαύσαμε τη μουσική, χορέψαμε, παίξαμε και τραγουδήσαμε μαζί με τους οργανοπαίκτες, τον Χρήστο Γεροντή, τον Αλέξανδρο Δαβέτα και τον Γιώργο Καρόφυλλο. Όλα τα παιδιά το χαρήκαμε με την ψυχή μας.


Η τελευταία ημέρα (Παρασκευή 4/7) είχε ένα διαφορετικό χαρακτήρα από τις προηγούμενες. Ήδη από το πρωί φάνηκε η συναισθηματική φόρτιση των παιδιών, αφού κληθήκαμε να μαζέψουμε τα πράγματά μας, ώστε να είμαστε έτοιμοι για το απόγευμα που θα αποχωρούσαμε. Το πρωί, μετά την Θεία Λειτουργία και τη κατήχηση, γράψαμε σε ένα χαρτί τις εντυπώσεις μας από τη φετινή κατασκήνωση και ανταλλάξαμε μεταξύ μας αφιερώσεις. Παρά τις σκανδαλιές και τα πειράγματα, μοιραστήκαμε, φανερά συγκινημένα όλα τα παιδιά, και λόγια αγάπης, αφού είχαν αναπτυχθεί στο διάστημα αυτών των ημερών δυνατές φιλίες μεταξύ μας. Στην τραπεζαρία, αφού απολαύσαμε το φαγητό και το γλυκό, πάντα έτοιμο και πεντανόστιμο από την κ. Ιωάννα Ρασούλη, συζητήσαμε, μικροί και μεγάλοι, κάνοντας έναν γενικό απολογισμό για την κατασκήνωση. Οι πατέρες μας ευχαρίστησαν για τη συμμετοχή μας και την υποδειγματική συμπεριφορά μας στις ημέρες αυτές της κατασκήνωσης. Όταν μας ρώτησαν τι επιπλέον θα θέλαμε για την επόμενη κατασκήνωση του 2015 απαντήσαμε όλοι, φυσικά, περισσότερες ημέρες κατασκήνωσης!


Όμορφα συναισθήματα κατέκλεισαν τις ψυχές μας και ευχηθήκαμε να είμαστε και του χρόνου όλοι καλά ώστε να πραγματοποιήσουμε πάλι μία τέτοια συνάντηση.
Είναι πραγματικά σπουδαίο να βλέπει κανείς μικρά παιδιά να συμμετέχουν με ευχαρίστηση σε κάτι τόσο όμορφο και ξεχωριστό, μέσα σε έναν κόσμο που κλονίζεται από τη σκληρότητα, τον εγωισμό και την απιστία των ανθρώπων. Σε ένα μοναστήρι η παρουσία του Θεού γίνεται περισσότερο αντιληπτή και έτσι κατανοούμε πως το μόνο που έχει σημασία είναι η Αγάπη, τόσο απέναντι στο πρόσωπο του Χριστού όσο και απέναντι στους συνανθρώπους μας. Γιατί το σκοτάδι δεν μπορεί να καταπολεμήσει το σκοτάδι. Μόνο το φως μπορεί να το κάνει αυτό. Το μίσος δεν μπορεί να καταπολεμήσει το μίσος. Μόνο η Αγάπη μπορεί να το κάνει αυτό.


Τελειώνοντας, θα πρέπει να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στην κα. Ιωάννα Ρασούλη για την υπέροχη μαγειρική της, στον κ. Δημήτρη Χοϊλού για τις γνώσεις που μας μετέδωσε με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο και για τα πρωτότυπα παιχνίδια του, στο κρητικό συγκρότημα που μας συντρόφευσε την τελευταία μας βραδιά και τέλος, στους πατέρες της Ι.Μ. Παναγίας Φανερωμένης πατέρα Παΐσιο και πατέρα Φιλάρετο, για την υπομονή, την επιμονή και την αγάπη που είναι πάντα πρόθυμοι να μας προσφέρουν απλόχερα.