Εκδημία Ιερέως π. Γεωργίου Δρακάκη

Τις πρωινές ώρες της Τετάρτης 11 Μαρτίου εξεδήμησεν εις Κύριον στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο Ηρακλείου όπου νοσηλευόταν, ο συνταξιούχος Εφημέριος της Ενορίας Επισκοπής Ιεράπετρας π. Γεώργιος Δρακάκης, σε ηλικία 84 ετών.
Η εξόδιος ακολουθία εψάλη το μεσημέρι της Πέμπτης 12 Μαρτίου στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Επισκοπής, προεξάρχοντος του Σεβ. Μητροπολίτου Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Ευγενίου, με τη συμμετοχή του Πανοσιολ. Πρωτοσυγκέλλου Αρχιμ. Κυρίλλου Διαμαντάκη και πολλών Εφημερίων της Ιεράς Μητροπόλεως, καθώς και με την παρουσία των κατοίκων της Ενορίας και των γύρω χωριών.


Τον επικήδειο λόγο εκφώνησε ο Σεβ. Μητροπολίτης κ. Ευγένιος, ο οποίος με βαθιά συγκίνηση αναφέρθηκε στο στη θυσιαστική ιερατική διακονία του μακαριστού π. Γεωργίου Δρακάκη στην Ενορία Επισκοπής Ιεράπετρας:
«Mέτριος, άκακος, απλούς, πράος, ησύχιος, ως χρημάτισας πάτερ, υπέρ άνθρωπον όντως, και άϋλος εν ύλη οίκος Θεού καθωράθης πανάξιος, τας εξ αυτού προϊούσας σοι δωρεάς συμπαθώς διαπορθμεύων ημίν» (Στιχηρόν των αίνων).
Στο μέτρο της ανθρώπινης προσπάθειας, της ποιμαντικής ευθύνης, της πνευματικής καλλιέργειας και της καθημερινής βιοπάλης ο μακαριστός Ιερεύς π. Γεώργιος Δρακάκης ολοκλήρωσε τον κύκλον της ζωής αυτής σ’ αυτό το μεγάλο χωριό, σ’ αυτή την εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής, που ιερουργούσε και κοντά στο ποίμνιό του, «μέτριος», δηλ. συνειδητός αγωνιστής της τελειότητος - προς την τελειότητα φερόμεθα για να έχουμε συνείδηση της μετριότητας, της ανθρώπινης ασθένειας, που θεραπεύεται όμως και τελειοποιείται με τη Χάρη του Θεού. Γι’ αυτό υπήρξε και απλός και πράος και ησύχιος. Το μεγάλο του όμως προσόν και η ξεχωριστή και διαχρονική αξία και τιμή πάνω από τους ανθρώπους για τους Ιερείς μας, όπως κι ο μακαριστός παπα-Γιώργης, είναι ότι έγινε τόπος  και κατοικητήριο του Θεού, δηλ. οίκος του Θεού. Πρώτα, γιατί τον επισκέφθηκε το άγιο Πνεύμα και εσκήνωσε μέσα Του με την ιερατική χειροτονία του.


Σφραγίζει η θεία Χάρη την ψυχή του Ιερέα και τα ελλείποντα αναπληροί και τα ασθενή θεραπεύει, ώστε να είναι ισόβιος τελετουργός και λειτουργός των μυστηρίων του Θεού και της Τοπικής Εκκλησίας Του. Κέντρο ιερατικής αξίας και ποιμαντικής δραστηριότητος ήταν η ευχαριστιακή κοινότητα, η Ενορία Του. Η λειτουργία μετά τη Θ. Λειτουργία. Γιατί η ιερατική ζωή, η ποιμαντική δράση είναι η ένταξη του πιστού κι αγωνιστή ενορίτη στο Σώμα του Ζώντος Χριστού, δηλ. στην Εκκλησία Του, στην Ενορία Του.
Η Ενορία συντάσσεται ευχαριστιακά και ενεργεί με κέντρο τον Χριστό, τον Σωτήρα μας και ορίζεται εν τοις μυστηρίοις ως «Μία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία». Η ζωή της Ενορίας με τον υπεύθυνο και ενσυνείδητο ιερέα είναι η παρουσία του Θεού μέσα στον κόσμο και σήμερα, που αγιάζει τον άνθρωπο και νοηματοδοτεί την καθημερινότητα ολόκληρης της ζωής του.
Μόνο με τη ζωή της Εκκλησίας, τα ιερά μυστήρια και τις αγιαστικές τελετές και τη λατρεία του Θεού γινόμαστε αδελφοί, σύσσωμοι και σύναιμοι Χριστού, φίλοι του Θεού και οικείοι των Αγίων. Αυτό το ιερό μυστήριο της ζωής της Εκκλησίας και της ζωής των Ενοριτών και χωριανών του υπηρέτησε για 56 συνεχόμενα χρόνια ο μακαριστός π. Γεώργιος Δρακάκης. Και επειδή ήταν απλοϊκός, πράος και ταπεινός, ήταν και συμπαθής και αγαπητός από όλους μας.
Υπήρξε ακόμα ακούραστος, εργατικός, φιλόπονος και δημιουργικός, στηρίζοντας την οικογένειά του ως πιστός σύζυγος, ο καλός πατέρας ως άκακος και συγχωρητικός. Υπέμεινε, συγχώρεσε, ευλόγησε, κατήχησε, βάπτισε, στεφάνωσε και παρηγόρησε όλους όσοι τον πλησίαζαν, τον ρωτούσαν, τον άκουγαν και τον ακολουθούσαν. Πρότυπο ζωής οικογενειακής και ενοριακής δράσεως. Δίπλα του η Πρεσβυτέρα του. Αυτή είναι η παρηγοριά της σήμερα ότι ο μακαριστός Ιερεύς π. Γεώργιος πορεύεται πάλι ησύχιος και πράος προς την άλλη όχθη της ζωής, την αιωνιότητα, κοντά στον αιώνιο αληθινό Θεό και Πατέρα. Εκεί θα βρει την αμοιβή των έργων του, την πλήρη καταξίωση της ζωή του, την αξία της ιερατικής χάρης και διακονίας του.
Μόνο στους Ιερείς, Αρχιερείς και Μοναχούς τους συνοδεύουν οι επίγειες αλλά και οι ουράνιες δωρεές του Θεού, αφού δια του Παναγίου Πνεύματος χειροτονούνται και γίνονται Ιερείς και συνεχίζουν να υπάρχουν λειτουργοί και διάκονοι του Θεού και της Εκκλησίας Του και στην άλλη ζωή. Γι’ αυτό προηγείται η αγιοπνευματική αξία από την κοσμική εξουσία. Γι’ αυτό κι ο Ιερεύς ξεχωρίζει απ’ τους άλλους με την πίστη και την αφιέρωσή του και γίνεται ο Ιερεύς του Θεού αλλά και μεσίτης των ανθρώπων. Γι’ αυτό πολύ εύστοχα στους λίγους στίχους του τροπαρίου του αγίου Σάββα περιγράφει μαζί με τις δωρεές του Θεού στον Ιερέα και την αποστολή και ιδιότητα «συμπαθώς διαπορθμεύων ημίν». Μας διαπορθμεύει, μας μεταφέρει ως μεσίτης του Θεού, από τη γη στα επουράνια. Αυτή είναι η ειδική αποστολή με την ειδική ιερωσύνη του και ο σκοπός της ζωής και του έργου του.
Σαν άνθρωπος ο Ιερεύς δεν είναι τέλειος, υπηρετεί όμως τον παντέλειο Θεό και πρεσβεύει, μεσιτεύει και θεραπεύει η Χάρη του Θεού «η πάντοτε τα ασθενή θεραπεύουσα και τα ελλείποντα αναπληρούσα». Γι’ αυτό φέρει και νεκρός ακόμα την ιερατική στολή του με το ιερό Ευαγγέλιο στα χέρια του, για να συνεχίζει να ιερουργεί στο ουράνιο Θυσιαστήριο ενώπιον της δόξης του Κυρίου, να μεσιτεύει και πάλι για το ποίμνιο και τους οικείους του. Εμείς θα τον θυμούμαστε, θα τον μνημονεύομε με ευγνωμοσύνη για όσα πρόσφερε στην Τοπική μας Εκκλησία, στην Ενορία του, το χωριό και την οικογένειά του.
Το λυτρωτικό Αίμα και το πανάγιο Σώμα του Χριστού, ο «Άρτος της Ζωής», που λειτουργούσε και κοινωνούσε ο ίδιος και τους πιστούς πάλι θα είναι τροφή και ανάπαυση και στην άλλη ζωή κατά τον αδιάψευστο λόγο του Θεού: «Ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το Αίμα εν εμοί μένει καγώ εν αυτώ», «δηλοποιούντες δια του Αίματος και Σώματος του Κυρίου λύτρωσις έσται πάσι τοις πιστεύουσιν και ελπίζουσιν επί τον Θεόν τον ζώντα» (Κλήμεντος Ρώμης, Επιστολή, κεφ. 12,7).
Αιωνία σου η μνήμη και καλή Ανάσταση!


Ο αοίδιμος π. Γεώργιος Δρακάκης του Ιωάννου και της Ζωγραφίνης γεννήθηκε στις 17.3.1931 στο Κεντρί Ιεράπετρας. Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο Κεντρίου και στο Γυμνάσιο Ιεράπετρας και στη συνέχεια αποφοίτησε από την Εκκλησιαστική Σχολή Κρήτης, στα Χανιά.
Νυμφεύθηκε την πρεσβυτέρα Πατρώνα Σγουρού και απέκτησαν δύο παιδιά, τον Ιωάννη και την Ευαγγελία. Χειροτονήθηκε Διάκονος την 21η Νοεμβρίου 1959 στο Επισκοπικό παρεκκλήσιο του Οσίου Ιωάννου του Ερημίτου Ιεράπετρας και Πρεσβύτερος την επομένη, 22α Νοεμβρίου 1959, στον Ιερό Ναό Ζωδόχου Πηγής Επισκοπής, από τον αοίδιμο Επίσκοπο Ιεράς και Σητείας Φιλόθεο τον Α΄ (Μαζοκοπάκη). Από 1ης Δεκεμβρίου του ίδιου έτους διορίσθηκε Εφημέριος της Ενορίας Επισκοπής, στην οποία διακόνησε με ένθεο ζήλο και θυσιαστικό πνεύμα συνεχώς έως και την 31η Δεκεμβρίου 2006, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε. Όμως στη θέση της ιερατικής διακονίας του παρέμεινε μέχρι και το έτος 2011, υπηρετώντας τις λειτουργικές ανάγκες των συγχωριανών του, όσο τού επέτρεπαν οι σωματικές του δυνάμεις.