Η Σύναξη των Εφημερίων της Ι. Μητροπόλεως Ιεραπύτνης και Σητείας με θέμα: «Η Ιερατική ζωή στη διδασκαλία του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου»

Mε τη συμμετοχή σύσσωμου του Ιερού Κλήρου της Ιεράς Μητροπόλεως Ιεραπύτνης και Σητείας πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 23 Μαρτίου στην Αίθουσα Συνεδρίων του Κέντρου Πολιτιστικής και Κοινωνικής Μέριμνας της Ι. Μητροπόλεως στην Ιεράπετρα Ιερατική Σύναξη με θέμα: «Η Ιερατική ζωή στη διδασκαλία  του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου».
Μετά την κοινή προσευχή, ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Ευγένιος προλόγισε κατάλληλα το θέμα του συνεδρίου και παρουσίασε στους Εφημερίους της Ι. Μητροπόλεως τον εισηγητή του θέματος, τον διακεκριμένο Ομότιμο Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Ανέστη Κεσελόπουλο, σημειώνοντας την για πολλά χρόνια προσωπική σχέση και επικοινωνία του με τον Όσιο Παΐσιο τον Αγιορείτη, αλλά και τη διασύνδεσή του την περίοδο των μεταπτυχιακών σπουδών του στο εξωτερικό με τον Γέροντα Σοφρώνιο του Έσσεξ.


Ο Σεβασμιώτατος τόνισε προς τον Ιερό Κλήρο ότι ο Όσιος Παΐσιος «ήταν οικείος και φίλος του Θεού και συγγενής του Θεού, αφού τήρησε τον λόγο του Χριστού: «Μήτηρ μου και αδελφοί μου όστις αν ποιήση το θέλημα του πέψαντός με Πατρός του εν ουρανοίς, αυτός μου αδελφός και αδελφή και μήτηρ εστίν» (Μτ. 12,50). Στη ζωή του έκανε πράξη το «Ότι καταβέβηκα εκ του ουρανού, ουχ ίνα ποιώ το θέλημα το εμόν αλλά το θέλημα του πέμψαντός με Πατρός» (Ιω. 6,38). Οι άγιοι Απόστολοι δίξαδαν μόνο το θέλημα του Θεού και την εφαρμογή του «μη πειθομένου δε αυτού, ησυχάσαμεν ειπόντες το θέλημα του Κυρίου γενέσθω» (Πραξ. 21,14). Κι ο Απόστολος Παύλος κήρυξε αυτό το θέλημα χαρακτηρίζοντας το θέλημα του Θεού «το αγαθόν και ευάρεστον και τέλειον» (Ρωμ. 12,2). Ο Όσιος Παΐσιος και οι άγιοι ως γνήσια παιδιά του Θεού έθεσαν ως κύριο έργο και αποκλειστικό σκοπό της ζωής τους την εφαρμογή του θελήματος του Θεού. Ασκήθηκαν πάνω σ᾿ αυτό πρωτίστως κι ύστερα στη νηστεία και στην προσευχή κι όλα τα επακόλουθα που είναι μέσα κι όχι σκοπός. Σκοπός είναι η κάθαρση, ο φωτσιμός και η θέωση με την άσκηση στο θέλημα του Θεού στην καθημερινή ζωή τους κι όχι μόνο τις Κυριακές ή τις εορτές ή περιόδους νηστείας και λατρείας του Θεού».


Ο κ. Ανέστης Κεσελόπουλος, αφού ευχαρίστησε τον Σεβ. Μητροπολίτη κ. Ευγένιο για την αγάπη και την τιμητική πρόσκλησή του να βρεθεί ανάμεσα στον Ιερό Κλήρο της Μητροπόλεώς του και να μιλήσει για τον άγιο του «20ου αιώνα». Όπως επεσήμανε «αν και σε ένα χαρτόνι που υπήρχε έξω από το Σταυρονικητιανό Κελλί του Τιμίου Σταυρού ο προσκυνητής διάβαζε «Γράψτε τα ονόματα και το πρόβλημα που θέλετε να συζητήσουμε και βάλτε το σημείωμα μέσα στο κουτί. Περισσότερο θα σας ωφελήσω με την προσευχή μου παρά με την πολυλογία μου», δεχόταν και αφιέρωνε πολλές ώρες στον κάθε πονεμένο και δοκιμαζόμενο επισκέπτη του Αγίου Όρους. Ήταν ένας πομπός που έστελνε τα αιτήματα των ανθρώπων αμέσως στο Θεό, αλλά και ένας δέκτης που αφουκραζόταν τι το θέλημα του Θεού για την κάθε περίπτωση και για τον κάθε άνθρωπο.
Ο ομιλητής μίλησε για το Μυστήριο της Ιερωσύνης και τη ζωή του Ιερέως κατά τη διδασκαλία του Οσίου Παϊσίου υπογραμμίζοντας τη συνεχή υπακοή του Οσίου Παϊσίου στο θέλημα του Θεού στη ζωή του, όπως όταν προετοιμαζόταν να φύγει για την έρημο των Κατουνακίων, ήρθε η Παναγία να τον πληροφορήσει ότι το θέλημα του Θεού δεν ήταν να πάει στα ερημικά Κατουνάκια, αλλά στην ερειπωμένη και εγκαταλελειμμένη Μονή του Στομίου, κοντά στην Κόνιτσα, την πατρίδα του. Είδε σαν σε τηλεόραση από τη μιά μεριά τα Κατουνάκια και από την άλλη τη Μονή Στομίου και όταν με λαχτάρα στράφηκε προς τα Κατουνάκια, άκουσε τη φωνή της Παναγίας να του λέει: «Δεν θα πας στα Κατουνάκια θα πας στη Μονή Στομίου». Και ήταν όντως θέλημα Θεού η μετάβαση του εκεί, γιατί έγινε αιτία να επιστρέψουν στην Ορθοδοξία ογδόντα περίπου οικογένειες που είχαν παρασυρθεί από τους αιρετικούς, αλλά και να ανακαινισθεί το μοναστήρι αυτό, που το ονόμαζε το «μικρό περιβολάκι της Παναγίας». Αλλά και αργότερα, μετά από τέσσερα χρόνια υπάκουσε στο σχέδιο του Θεού, το 1962, όταν δέχθηκε σαν από το στόμα του Θεού πρόσκληση να πάει στη Μονή της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά. Έρχεται και εγκαθίσταται στο εγκαταλελειμμένο ασκητήριο των Αγίων Γαλακτίωνος και Επιστήμης, όπου ζούσε όπως οι παλαιοί ασκητές «νήστις, ανυπόδητος και μονοχίτων», αφιερώνοντας νύκτα και ημέρα στην αδιάλειπτη προσευχή, ζώντας ισάγγελη ζωή και βιώνοντας υψηλές πνευματικές καταστάσεις και θείες εμπειρίες με αποκαλύψεις και χαρίσματα.
Ο κ. Κεσελόπουλος αναφέρθηκε σε πολλές πνευματικές εμπειρίες του Οσίου Παϊσίου από την αδιάλειπτη προσευχή του, τις οποίες ο ίδιος ο Γέροντας είχε εκμυστηρευτεί κατά τις συχνές επισκέψεις του στο Άγιον Όρος, αλλά και σε συμβουλές που έδιδε στους πολλούς Κληρικούς που τον επισκέπτονταν στο Κελλί του. Όπως ο ίδιος ο άγιος εκμυστηριευόταν: «Εμένα η προσευχή με ξεκουράζει. Κι έχω δει μόνον η προσευχή ξεκουράζει πραγματικά τον άνθρωπο, όταν γίνεται με την καρδιά διώχνει και την κούραση και τον ύπνο και την πείνα, γιατί θερμαίνεται η ψυχή και ύστερα δεν θέλεις ούτε να κοιμηθείς, ούτε να φας. Ζεις σε μια υπερφυσική κατάσταση και τρέφεσαι διαφορετικά, σε τρέφουν τα πνευματικά».
Επίσης, ο ομιλητής απάντησε σε ερωτήματα των Κληρικών σχετικά με τη θέση του αγίου του 20ου αιώνα για διάφορα σύγχρονα ζητήματα, όπως για το 666, το χάραγμα και τις ηλεκτρονικές ταυτότητες.
Στο δεύτερο μέρος της Σύναξης συζητήθηκαν διάφορα υπηρεσιακά θέματα και ο Σεβασμιώτατος κ. Ευγένιος έδωσε πατρικές συμβουλές και κατευθύνσεις στους Εφημερίους για την άσκηση του ποιμαντικού έργου τους ενόψει της Μεγάλης Εβδομάδας και του Αγίου Πάσχα.