Λαμπρή και πάνδημη η πανήγυρη Ι. Ναού Παναγίας Ελεούσης πόλεως Ιεράπετρας

Με λαμπρότητα και μεγάλη συμμετοχή του ιερού Κλήρου και του ευσεβούς λαού πανηγύρισε το Σάββατο 11 Ιουνίου, εορτή της Συνάξεως της Θεοτόκου εν τω Άδειν, ο Ιερός Ενοριακός Ναός Παναγίας Ελεούσης Ιεράπετρας.
Το απόγευμα της Παρασκευής 10 Ιουνίου ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Ευγένιος χοροστάτησε, ευλόγησε το πλήθος των προσφερομένων άρτων και κήρυξε επίκαιρα κατά την ακολουθία του Μεγάλου Εσπερινού της εορτής, στην οποία έλαβαν μέρος Κληρικοί της πόλεως.
Στη βαρυσήμαντη ομιλία του ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Ευγένιος προς το πολυάριθμο εκκλησίασμα που κατέκλυσε τους χώρους του πανηγυρίζοντος ναού αναφέρθηκε στη ελπίδα των χριστιανών μέσα στον απελπισμένο κόσμο.


Ειδικότερα ο Σεβ. Μητροπολίτης είπε: «Η απελπισία κυβερνά. Θλιβερό συναίσθημα, αποτέλεσμα της πτώσης και της έκπτωσης του ανθρώπου από τον Παράδεισο. Γι’ αυτό ψάχνει άλλους παραδείσους και υποκατάστατα αναποτελεσματικά και βαλτωμένα. Θέλει να ξαναβρεί το νόημα και την πληρότητα της ζωής. Αρκεί να περάσει από τη χρονικότητα στην αιωνιότητα, από το θάνατο στην αθανασία.
Παλαιότερα μέσα στην ιστορία μας το συναίσθημα της απελπισίας ήταν ερέθισμα και αιτία για μεγαλύτερο αγώνα και απάντηση της επλίδας για κάτι καλύτερο. Σήμερα οι καρδιές του ανθρώπου έχουν ερημητικά ασφαλισθεί, περιορισθεί στο θλιβερό κέλυφος της απόγνωσης. Κλείνονται στον εαυτό τους, απελπίζονται και παραιτούται από κάθε προσπάθεια επανάκτησης και απόκτησης κάθε ελπιδοφόρου προσπάθειας, αναζήτησης της μακαρίας ελπίδας. Αυτό εκμεταλλεύεται κι ο σύγχρονος τρόπος ζωής, πούχει στήσει μικρομάγαζα εμπορεύσιμης ελπίδας. Ελπίδες πωλούνται παντού. Ο κρατικός «τζόγος» με τα λαχεία, το Προπό, το Λόττο, τα καζίνα κ.α. μοιρολατρικές προτιμήσεις εφήμερης παρηγοριάς κι ελπίδας. Κι αυτό γιατί πιστεύουν στα λεφτά• για νάχουν καλοπέραση, αυτάρκεια και ευτυχία πρόσκαιρη και παροδική. Το νόημα της ζωής έλεγαν οι καλοπερασάκηδες είναι να περνάς καλά. Όταν όμως βρήκαν μπροστά τους τις δυσκολίες απόκτησαν και τα ψυχολογικά τους προβλήματα.
Αυτά τα συνθήματα και οι φωτοβολίδες της κοσμικής καλοπέρασης για εξασφάλιση της καθημερινότητας και μόνον, χωρίς πίστη και ελπίδα στο Θεό και με νόμους και νομοθετήματα αθεϊστικά, που όλο και επιβάλλονται από τα ξένα αφεντικά, δημιούργησαν το χάος, που δεν γεφυρώνεται πια όταν επιδιώκεις μόνον καλοπέραση, άνεση και απολαύσεις υλικές και κοσμικές.
Ο σημερινός άνθρωπος έχασε κάθε ελπίδα, αφού έβγαλε το Θεό από την προσωπική και κοινωνική του ζωή. Σε κάθε του βήμα συναντά το φόβο, τη βία, την ανασφάλεια, τον θάνατο. Οι σημερινοί άνθρωποι έχουν γίνει πέτρινοι, σκληροί, νευρωτικοί και αδιάφοροι για τους άλλους και για τη ζωή. Βίοι παράλληλοι είναι η υλιστική και κοσμική αντίληψη περί της αξίας της ζωής και του κόσμου με την υλόφρονη και βασανιστική πορεία του ανθρώπου.
Σύμφωνα με τον άγιο ’Ιωάννη τον Χρυσόστομο: «Η χριστιανική ελπίδα έχει μεγάλη δύναμη• Είναι φρούριο απόρθητο, τείχος ακαταμάχητο, συμμαχία ακατανίκητη, λιμάνι γαλήνιο, πύργος ακαταγώνιστος, όπλο ανικητο, δύναμη ακαταμάχητη, διέξοδος και λύση στα αξιέξοδα. Με όπλο την ελπίδα άοπλοι νίκησαν οπλισμένους άνδρες και γυναίκες κι αποδείχθηκαν δυνατοί και ισχυροί, που γνώριζαν την τέχνη του πολέμου. Η ελπίδα στο Θεό μεταμορφώνει τα πάντα».
Ο Ίδιος όμως ο Χριστός μας βεβαίωσε ότι μόνο Αυτός είναι «η οδός και η αλήθεια και η ζωή» (Ιω. 14,6). Μόνο αυτός τόλμησε μπροστά στους φανατικούς Ιουδαίους και στον Πόντιο Πιλάτο να πει: «Εγώ ειμί η αλήθεια». Γιατί η ζωή του Χριστού δεν είναι μια απλή επιλογή, αλλά ένας νέος τρόπος ζωής, όπως η ίδια η ζωή του Χριστού και η αποκάλυψη του ουρανίου Πατρός και Θεού.
Δεν είναι συναισθήματα και ιδεολογήματα η ζωή μας, αλλά πραγματικά γεγονότα της ζωής και ύπαρξης του Θεού ανάμεσα στους ανθρώπους για να δούμε και να πιστέψουμε. Να ζούμε και να ελπίζουμε σ’ Αυτόν. Είναι η ζωή του Χριστού και η εμπειρία των Αγίων, που αν και άνθρωποι ξεπέρασαν τα ανθρώπινα και ομοιώθηκαν κι ενώθηκαν με τον Χριστό.
Είναι δυναμική προοδευτική στάση και τρόπος ζωής, η ζωή του Χριστού και της Εκκλησίας Του. Είναι ο Αρχηγός της ζωής και εξουσιαστής μετά την Ανάστασή Του, «εδόθη μοι πάσα εξουσία των ουρανών, επιγείων και καταχθονίων», όπως ο Ίδιος είπε.
Και τώρα με την θεία Του Ανάληψη μας αποκάλυψε τη δική Του δόξα για άλλη μια φορά, αλλά και τη δόξα την αληθινή κι αιώνια του ανθρώπου, που κάθησε στα δεξιά του Πατρός. Ο Χριστός είναι η ελπίδα μας και η δόξα μας. Απ’ Αυτόν πήρε και η Παναγία μας που έζησε στο υψηλότερο δυνατό μέτρο τη δόξα του Θεού και τη δόξα του ανθρώπου και τη μόνη ελπίδα των πιστών.
«Η ελπίς πάντων των Χριστιανών», όπως ψάλλομε και την πάσαν ελπίδα σ’ Αυτήν αναθέτομε τη δική μας ελπίδα και του κόσμου παντός. Κι αυτό, γιατί πρώτη η Παναγία μας έζησε όλη την ανθρώπινη περιπέτεια του ανθρώπου και κατ’ άνθρωπον όλην την απέλπιδα ζωή. Γεννήθηκε στη φτώχεια, μεγάλωσε στην ορφάνεια, έζησε τη μοναξιά την ανθρώπινη από πολλή μικρή κι η μόνη χαρά Της ο Ευαγγελισμός Της. Και πάλι όμως ζει το δράμα του Σταυρού, τον πόνο  του Υιού και Θεού Της απ’ τη φτωχική φάτνη ως τον Γολγοθά με τη φλογίνη δίστομη ρομφαία του πόνου που πέρασε από την καρδιά Της. Παρ’ όλα αυτά έμεινε πιστή κι αχώριστη με τον αιώνιο Θεό κι έπαιρνε δύναμη από την πίστη και την ελπίδα. Ελπίδα για μια άλλη αιώνια ζωή κι όχι την πρόσκαιρη με το «τετέλεσται» του κόσμου, αλλά με τη νίκη του Χριστού την Ανάσταση. Κι επειδή τα᾿ δωσε όλα στον Χριστό, πόνεσε πολύ, υπέφερε και αγωνίστηκε για όλους τους ανθρώπους, ζώντας για τους άλλους, θυσιάζοντας κάθε ανθρώπινη πτυχή κι ανθρώπινη απολαβή έγινε η Μάνα όλων των ανθρώπων, «θλιβομένων η χαρά» και η «ελπίς πάντων των Χριστιανών».
Γι’ αυτό ονομάστηκε Ελεούσα, αφού ψάλλουμε στους Χαιρετισμούς «Χαίρε η τον ελεήμονα αποκυήσασα» και Άξιόν Εστιν, γιατί συνεχώς ελεεί τον κόσμον δια μέσου των αναρίθμητων Θεομητορικών αρετών και χαρισμάτων Της περιβεβλημένη το Φως της ζωής, αφού χάρισε τη ζωή και νικήθηκε ο θάνατος. Ας την παρακαλέσομε να γίνει σε όλους μας, ελπίδα των απελπισμένων, ασθενών συμμαχία, θλιβομένων χαρά και αντίληψις, όπως Της ψάλλομε. Όταν μας κυκλώνουν οι ζάλες του βίου, «ώσπερ μέλισσαι κηρίον», οι κακοί λογισμοί και οι κακές-πονηρές διαθέσεις να τις μεταποιήσει σε ευλογίες και χάρες και να διαλύει το σκοτάδι της απελπισίας και της απιστίας. Ας την παρακαλούμε και να επαναλαμβάνουμε συνεχώς «Εις Σε μόνην ελπίζω, και θαρρώ και καυχώμαι και προστρέχω τη στέπη Σου, σώσον με».
Ανήμερα της εορτής τελέσθηκε η ακολουθία του Όρθρου χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Ευγενίου και στη συνέχεια η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, στην οποία έλαβαν  μέρος ο Πανοσιολ. Αρχιμ. Κύριλλος Διαμαντάκης, Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Ιεραπύτνης και Σητείας και Εφημέριοι της περιοχής.


Τον θείο λόγο κήρυξε κατάλληλα ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Ευγένιος, ο οποίος αναφέρθηκε στο θαυμαστό γεγονός της αποκάλυψης του αγγελικού ύμνου Άξιον Εστι, στη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Ρεϊζδεριανής, πιστό αντίγραφο της γνωστής εικόνας του Άξιον Εστιν που φυλάσσεται στον πανηγυρίζοντα ναό καί τέλος στις αναρίθμητες Θεομητορικές αρετές και τα πολυάριθμα χαρίσματα και παρότρυνε όλοι να παρακαλέσουμε την πηγή του θείου ελέους με την  μητρική πρεσβεία Της να μας παρέχει τη σκέπη, το έλεος και την προστασία Της.
Τέλος, ο Σεβ. κ. Ευγένιος ευχήθηκε χρόνια πολλά στον άγοντα τα ονομαστήριά του Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχης μας κ.κ. Βαρθολομαίο, ο οποίος έρχεται στην Κρήτη την προσεχή Τετάρτη 14/6 για την ιστορική σύγκληση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Στον Εσπερινό της εορτής και στην ιερά Παράκληση που ακολούθησε παρέστησαν οι πρώην Δήμαρχοι Ιεράπετρας κ.κ. Σήφης Αναστασάκης και Νικ. Χριστοφακάκης, ενώ ανήμερα της πανηγύρεως παρόντες ήταν οι Αντιδήμαρχοι Ιεράπετρας κ.κ. Εμμ. Φραγκούλης και Χαρ. Κορνάρος, η Πρόεδρος του Συλλόγου Μικρασιατών Ιεράπετρας κ. Μαρία Δραγασάκη-Μαθιουδάκη και πλήθος πιστών.